Heitast í Feb:
Engin færslaNýjasta greinin:
Besta vírusvörnin: Ágúst 2010Nýjasti kóðinn:
Athugasemdir:
alexander: frábært
...
solveig: hvar fæst þessi og á...
Gaui: Samhryggist!...
Gaui: Hahahaha djöfull er gaman að...
Ég les:
Deila á FacebookThe Awakenings
Skrifað þriðjud. 7. febrúar 2006 - 19:28
Ágætur dagur í dag. Ég byrjaði á því að fara allt of seint að sofa. Ástæðan var engin önnur en sú að ég var að tala við Guggu. Gott að heyra í henni. 
Mér tókst samt að vakna í morgun, fór til Grétars og sótti hann, þar sem það er víst ennþá sprungið á bílnum hans. Svo brunuðum við í skólann á milljón. Eftir íslensku, ákvað ég að sleppa því að fara í World Class og fara bara heim að sofa. Ég fór heim kl 9:30 og svaf til 1, svo henti ég mér í sturtu og fór beint í tíma.
Svo í sálfræði, horfðum við á myndina Awakenings með Robin Williams og Robert De Niro í aðalhlutverki. Vááá hvað þessi mynd snart mig djúpt!
Myndin fjallar um Malcolm Sayer sem er ráðinn sem læknir á geðsjúkrahúsi. Hann útskrifaðist sem læknir en ekki beint sem geðlæknir. Hann er samt ráðinn. Hann fær til sín sjúklinga sem sködduðust af heilabólgu og gátu eftir það ekki hreyft sig. Það var ekki vitað þarna hvað amaði að þessu fólki. Hann byrjar að gera allskonar tilraunir og rannsóknir og prófar svo lyf sem heitir L-Dopa. Það er lyf sem er gefið fólki sem þjáist af parkinson, enda er þessi sjúkdómur náskyldur því. Þar sem í staðinn fyrir að fólkið gat ekki hætt að hreyfa sig, þá gat það bara ekki hreyft sig. Hann prófar lyfið á einum sjúklingnum sínum, Leonard, sem er leikinn af Robert De Niro. Hann gefur honum fyrst 500 mg af lyfinu og ekkert gerist. Því næst prófar hann að stækka skammtinn, en ekkert gerist. Svo prófar hann 1000 mg og þá byrjar Leonard að geta hreyft sig, talað og labbað. Svo í myndinni, þegar maður heldur að Leonard sé orðinn heilbrigður, biður Leonard læknanefndina um að leyfa sér að fara sjálfur út, ekki í fylgd með neinum, en hann fær það ekki, og er Dr. Sayer einn af þeim sem neitar honum því.
Svo seinna í myndinni þá byrjar Leonard að fá svona parkinson-einkenni, að geta ekki hætt að hreyfa sig og eitthvað. Ég ætla ekki að segja endinn, því hann er of sorglegur.
Myndin lét mig stanslaust fá gæsahúð og er þetta bara ein af fáum myndum sem hefur snert mig svona mikið tilfinningalega. Ég táraðist m.a.s. smá yfir einu atriðinu í myndinni. Það var þegar Leonard hitti mömmu sína í fyrsta skiptið eftir að hann var læknaður. Vááá!
Ég mæli HIKLAUST með þessari mynd. Robin Williams og Robert De Niro fara á kostum í þessari mynd, og ég hef sjaldan séð Robert De Niro leika svona vel.
En svo eftir myndina fór ég bara í kór. Við erum loksins byrjuð að syngja skemmtileg lög aftur, eftir þessa syrpu af leiðinlegum lögum.
En svo eftir kórinn fór ég aðeins í Bónus Video og heilsaði upp á vinnufélagana, og svo fór ég bara og tók bensín uppi á Atlantsolíu. Líterinn af 95 okt. bensíni þar kostar bara 106,8 kr! Á miðað við hjá Olís og þeim kostar líterinn ~110 kr. Atlantsolía er líka bara best! Líka svo þægilegt að þeir séu komnir með dælur hjá Húsgagnahöllinni, stutt fyrir mig að fara til að nálgast ódýrt bensín. 
Svo eftir það fór ég bara heim.
En núna er ég að vesenast í því að fá litlu tölvuna mína til að virka. Hún sér nefnilega venjulega um netið og allt hérna heima, þannig það er mjög óþægilegt að vera án hennar. Ég ætla að kíkja á hana í kvöld.
Segjum það í bili.
P.S. Ég henti inn myndum sem ég tók þegar ég fór í afmælið á Sólon til Hrannar, vinkonu Ingvars. Myndirnar eru hér!
Mér tókst samt að vakna í morgun, fór til Grétars og sótti hann, þar sem það er víst ennþá sprungið á bílnum hans. Svo brunuðum við í skólann á milljón. Eftir íslensku, ákvað ég að sleppa því að fara í World Class og fara bara heim að sofa. Ég fór heim kl 9:30 og svaf til 1, svo henti ég mér í sturtu og fór beint í tíma.
Svo í sálfræði, horfðum við á myndina Awakenings með Robin Williams og Robert De Niro í aðalhlutverki. Vááá hvað þessi mynd snart mig djúpt!
Myndin fjallar um Malcolm Sayer sem er ráðinn sem læknir á geðsjúkrahúsi. Hann útskrifaðist sem læknir en ekki beint sem geðlæknir. Hann er samt ráðinn. Hann fær til sín sjúklinga sem sködduðust af heilabólgu og gátu eftir það ekki hreyft sig. Það var ekki vitað þarna hvað amaði að þessu fólki. Hann byrjar að gera allskonar tilraunir og rannsóknir og prófar svo lyf sem heitir L-Dopa. Það er lyf sem er gefið fólki sem þjáist af parkinson, enda er þessi sjúkdómur náskyldur því. Þar sem í staðinn fyrir að fólkið gat ekki hætt að hreyfa sig, þá gat það bara ekki hreyft sig. Hann prófar lyfið á einum sjúklingnum sínum, Leonard, sem er leikinn af Robert De Niro. Hann gefur honum fyrst 500 mg af lyfinu og ekkert gerist. Því næst prófar hann að stækka skammtinn, en ekkert gerist. Svo prófar hann 1000 mg og þá byrjar Leonard að geta hreyft sig, talað og labbað. Svo í myndinni, þegar maður heldur að Leonard sé orðinn heilbrigður, biður Leonard læknanefndina um að leyfa sér að fara sjálfur út, ekki í fylgd með neinum, en hann fær það ekki, og er Dr. Sayer einn af þeim sem neitar honum því.
Svo seinna í myndinni þá byrjar Leonard að fá svona parkinson-einkenni, að geta ekki hætt að hreyfa sig og eitthvað. Ég ætla ekki að segja endinn, því hann er of sorglegur. Myndin lét mig stanslaust fá gæsahúð og er þetta bara ein af fáum myndum sem hefur snert mig svona mikið tilfinningalega. Ég táraðist m.a.s. smá yfir einu atriðinu í myndinni. Það var þegar Leonard hitti mömmu sína í fyrsta skiptið eftir að hann var læknaður. Vááá!
Ég mæli HIKLAUST með þessari mynd. Robin Williams og Robert De Niro fara á kostum í þessari mynd, og ég hef sjaldan séð Robert De Niro leika svona vel. En svo eftir myndina fór ég bara í kór. Við erum loksins byrjuð að syngja skemmtileg lög aftur, eftir þessa syrpu af leiðinlegum lögum.
En svo eftir kórinn fór ég aðeins í Bónus Video og heilsaði upp á vinnufélagana, og svo fór ég bara og tók bensín uppi á Atlantsolíu. Líterinn af 95 okt. bensíni þar kostar bara 106,8 kr! Á miðað við hjá Olís og þeim kostar líterinn ~110 kr. Atlantsolía er líka bara best! Líka svo þægilegt að þeir séu komnir með dælur hjá Húsgagnahöllinni, stutt fyrir mig að fara til að nálgast ódýrt bensín. Svo eftir það fór ég bara heim.En núna er ég að vesenast í því að fá litlu tölvuna mína til að virka. Hún sér nefnilega venjulega um netið og allt hérna heima, þannig það er mjög óþægilegt að vera án hennar. Ég ætla að kíkja á hana í kvöld.
Segjum það í bili.
P.S. Ég henti inn myndum sem ég tók þegar ég fór í afmælið á Sólon til Hrannar, vinkonu Ingvars. Myndirnar eru hér!
Athugasemdir (