Deila á Facebook
« Klukk...? | Aðalsíða | Ekkert væl! »

Ég elska krakka og krakkar elska mig
Skrifað mánud. 31. október 2005 - 17:31
athugasemdir skrifaðar - toppur / botn
Ég var bara í gúddí fíling á leiðinni heim úr skólanum. Ákvað að stoppa aðeins í Bónus Video til að fá mér kristal plús.

Kemur ekki strákur hágrátandi inn. Þessi strákur verslar oft í Bónus Video og ég þekki hann ágætlega í gegnum það. Ég sé hann koma þarna hágrátandi inn og ákveð að spyrja hann hvað hafi komið fyrir. Þá segir hann að einhver 11 ára strákur hafi viljandi kastað snjóbolta í andlitið á honum. HVAÐ ER AÐ?

Ég verð gáttaður á þessu og fer út og leita að krakkanum og bið í leiðinni hina krakkana um að benda mér á hann. Allt í einu hrópa þau: "Þarna er hann!" og ég labba að honum og spyr af hverju hann hafi gert þetta. Þá svarar hann: "Þegiðu ljóti hommi! Ég þarf ekkert að svara þér neinu!" og byrjar bara að rífa kjaft á fullu við mig. Ég byrja að öskra á hann og segi honum að ef hann geri þetta aftur verði mér að mæta.

Eftir það byrjar hann að kalla mig öllum illum nöfnum. Djöfull varð ég fljótt pirraður! Ég missti fljótt stjórn á skapinu mínu, fer að honum, tek í hann og hrindi honum smá, þannig hann dettur í jörðina. Já, you'd better believe it! Þessi krakki gerði mig brjálaðan. Þið sem lesið þetta, ekki vera að halda að ég sé visvítandi að meiða saklausa krakka. Þessi krakki átti þetta skilið.

Eftir þetta labba ég í burtu og segi hinum krökkunum að láta mig vita ef hann gerir eitthvað aftur. Eftir smá stund kemur hann labbandi að mér og kallar mig ýmsum ljótum nöfnum. Ég gefst upp og bið tvo krakkanna um að sýna mér hvar hann eigi heima. Þeir gera það og fer ég og banka upp á heima hjá honum. Mamma né pabbi hans voru heima þannig systir hans kemur til dyra. Ég segi henni frá þessu öllu saman og segi að það eigi að ala þennan krakka betur upp. Þið hefðuð átt að sjá mig, ég var BRJÁLAÐUR!

Saklaus lítill strákur sem er meiddur af einhverju fífli. Þessi vandræðakrakki var víst rekinn úr skólanum sínum fyrir að lemja kennarann og eitthvað. Vá, hversu harður er hægt að vera? "Ég lamdi kennarann minn!". Shiiii. Þetta uppeldi hjá krökkum er að stefna í tóma vitleysu! Mér vekur furða að foreldrarnir leyfi honum að ganga lausum! Ég allavega sagði systir hans þetta og hún ætlaði að segja mömmu þeirra frá þessu.

Hinir krakkarnir sögðu mér líka að systir hans ætti helling af eldri strákavinum sem væru oft að lemja fólk fyrir litla bróðir sinn. Ég get sagt ykkur eitt! Ég er ekki hræddur!!!

Svo þegar ég er að keyra heim, stendur ekki hópur af krökkum og reynir að kosta snjóboltum í bílinn minn. Enn og aftur spyr ég, HVAÐ ER AÐ? Vissulega er þetta gaman en bara ef þetta pakk gerði sér grein fyrir því hvað einn svona snjóbolti getur skaðað mikið! Ef snjóboltinn er nógu harður, getur hann bæði brotið rúðu og beyglað body'ið.

Djöfull er ég pirraður núna. Alveg ömurlegir endir á annars ágætum degi! Ég er bara farinn að gera eitthvað.

Heyrumst!




Athugasemdir ():