Sama varan - sitthvor stærðin?
Skrifað þriðjud. 16. maí 2006 - 12:33Á árum áður, þegar maður var gjörsamlega húkkt á kókópöffsi, kóki og pepsi, þá skipti það öllu máli hvaða stærð af vörunni maður keypti. Þetta var einhver náðargáfa hjá mér, þegar maður var lítill og var á fullu í þessu.
Ég held að ég sé eini krakkinn á þessu landi sem hafi borðað svona mikið af kókópöffsi þegar ég var lítill. Hinir krakkanir fengu aldrei kókópöffs, út af því að það var svo dýrt, og það voru svona morgunkorn fyrir ríka fína fólkið.
Enda er verðmunurinn á Cheerios og kókópöffsi gífurlegur, eða var það allavega.
Alltaf þegar ég fékk mér kókópöffs, gat ég ekki borðað úr litlu pökkunum. Það voru til þrjár stærðir; lítill einfaldur, stór einfaldur og svo tvöfaldur. Ég gat aldrei borðað litla. Mér fannst súkkulaðið vera verra í þeim pökkum. Ég veit ekki alveg af hverju, en þetta var eitthvað 6th sense sem ég hafði.
Það þróaðist svo seinna í að ég fann út að tvöföldu pakkningarnar voru mun betri en stóru einföldu pakkningarnar. Kúlurnar í tvöföldu voru himneskar. Greyið mamma gat aldrei keypt neitt nema tvöföldu pakkningarnar, út af því að ég neitaði að borða hitt.
Þetta var svolítið spes. Svo varð til þess að þegar ég var aðeins eldri, varð ég háður pepsi og kóki. Ég drakk þetta í lítratali á dag. Það þróaðist þannig að ég gat ekki drukkið 1L flöskur. Hálfur líter og 2L voru allt í lagi, en 1L - það var bara eins og þær væru allar gos- og kolsýringslausar. Alveg furðulegt!
Hingað til hef ég aldrei keypt mér 1L flösku af pepsi/kók og hef reynt að forða öðrum frá því. Eflaust smakkast þetta allt alveg eins, hvort sem það sé lítill kókópöffs pakki, eða stór, eða 1L, 2L, eða 1/2L af kóki/pepsi.
Skrítið hvernig svona reynsla úr æsku vex með manni.
Ég held að ég sé eini krakkinn á þessu landi sem hafi borðað svona mikið af kókópöffsi þegar ég var lítill. Hinir krakkanir fengu aldrei kókópöffs, út af því að það var svo dýrt, og það voru svona morgunkorn fyrir ríka fína fólkið.
Alltaf þegar ég fékk mér kókópöffs, gat ég ekki borðað úr litlu pökkunum. Það voru til þrjár stærðir; lítill einfaldur, stór einfaldur og svo tvöfaldur. Ég gat aldrei borðað litla. Mér fannst súkkulaðið vera verra í þeim pökkum. Ég veit ekki alveg af hverju, en þetta var eitthvað 6th sense sem ég hafði.
Það þróaðist svo seinna í að ég fann út að tvöföldu pakkningarnar voru mun betri en stóru einföldu pakkningarnar. Kúlurnar í tvöföldu voru himneskar. Greyið mamma gat aldrei keypt neitt nema tvöföldu pakkningarnar, út af því að ég neitaði að borða hitt.
Þetta var svolítið spes. Svo varð til þess að þegar ég var aðeins eldri, varð ég háður pepsi og kóki. Ég drakk þetta í lítratali á dag. Það þróaðist þannig að ég gat ekki drukkið 1L flöskur. Hálfur líter og 2L voru allt í lagi, en 1L - það var bara eins og þær væru allar gos- og kolsýringslausar. Alveg furðulegt!
Hingað til hef ég aldrei keypt mér 1L flösku af pepsi/kók og hef reynt að forða öðrum frá því. Eflaust smakkast þetta allt alveg eins, hvort sem það sé lítill kókópöffs pakki, eða stór, eða 1L, 2L, eða 1/2L af kóki/pepsi.
Skrítið hvernig svona reynsla úr æsku vex með manni.
Athugasemdir (

