Heitast í Feb:
Engin færslaNýjasta greinin:
Besta vírusvörnin: Ágúst 2010Nýjasti kóðinn:
Athugasemdir:
alexander: frábært
...
solveig: hvar fæst þessi og á...
Gaui: Samhryggist!...
Gaui: Hahahaha djöfull er gaman að...
Ég les:
Deila á FacebookFyrsti dagurinn í vinnunni
Skrifað mánud. 12. júní 2006 - 18:14
Jæja, þá er fyrsti vinnudagurinn búinn. Ég get nú ekki sagt að þetta hafi verið góður dagur.
Ég byrjaði á því að sofa í eina klst yfir alla nóttina, þar sem ég var búinn að snúa sólahringnum gjörsamlega við um helgina. Lá bara andvaka uppi í rúmi til 5:30, sofnaði til 6:30 og lá svo andvaka til 7. Fór þá á fætur, skellti mér í sturtu, fékk mér að borða og tók draslið til. Korteri áður en rútan átti að mæta, fór ég upp í Olís og keypti mér nesti. Splæsti í þrjár samlokur og þrjár kókómjólk.
Eftir nestiskaupin bruna ég upp í Ártún, þar sem mér var sagt að rúta ætti að stoppa. Þegar ég kem þangað, stoppar rútan ekki á réttum stað. Ekki á Esso Brimborg-megin, heldur stoppar hún hinu megin við aðalgötuna. Ég fer í smá panic, þar sem ég var farinn að óttast að ég myndi missa af rútunni. Ég hringi í Sjalla, vinnufélaga minn, og spyr hann hvar hann sé. Hann var þá á leiðinni. Ég bið hann um að sækja mig og gerir hann það.
Rútan fór eftir ákveðnu plani, þannig við fórum eftir planinu og vorum á undan rútunni á næsta áfangastað, og náðum henni á Esso í Húsahverfi.
Við fórum með rútunni upp í það sem við héldum að héti Hestabrekka, en svo var ekki. Þegar við komum á staðinn, höfðum við tekið vitlausa rútu og vorum með vitlausan hóp af krökkum. Einnig þau sem áttu að vera með þeim, þau höfðu líka tekið vitlausa rútu. Þannig þarna vorum við með krökkum, sem við áttum ekkert að vera með.
Seinna komu Jón Otti og Silja Björk, fólkið sem átti að vera með þessa krakka. Við biðum þarna heillengi eftir rútunni, sem átti að sækja okkur og flytja okkur á réttan stað, en rútan kom aldrei. Ein önnur stelpa, Petra að nafni, var búin að bætast við í hópinn. Hún var afleysingarleiðbeinandi og átti að fara í laugardalinn, en hún fór rútuvillt, og endaði uppi í sveit með okkur. Guðjón, yfirmaður í Vinnuskólanum, sagði henni bara að vera með okkur þennan dag.
Við biðum og biðum, en engin rúta. Það endaði með því að ég hringdi í Guðmund, yfirleiðbeinanda, og kom hann og sótti mig, Sjalla og Petru, og keyrði okkur á réttan stað.
Þar biðu krakkarnir eftir okkur. Þau voru búin að bíða hátt í 1 klukkutíma, þannig þau voru orðin þreytt á biðinni. Enda sást það á því hvernig þau höguðu sér. Strákarnir voru uppi á skúrunum, þegar við runnum í hlaðið. En maður náði nú smá aga yfir daginn. Ég kom þeim í skilning um að ég hikaði ekki við það að gefa þeim áminningu fyrir agabrot, og brottvísun sem fylgir í kjölfari af áminningu. Þau skulu sko vita það!
En það bætti ekki daginn þegar það fór að hvessa og hellirigna. Það var sko demba, og engin smá demba! Ég vildi ekki gera krakkagríslingunum það að vera úti í þessu ógeðslega veðri, þannig ég leyfði þeim að hanga aðeins inni. En svo lagaðist veðrið ekkert, þannig við hengum eiginlega bara inni. Við fórum samt út, týndum rusl, fórum í labbitúr í kringum svæðið, fórum í leiki úti, ofl. Það var ágætt.
Þetta var samt ömurlegur dagur, út af þessu klúðri með rútuna, biðina eftir því að komast á réttan stað, agavandamálið í þessum krökkum, veðrið, ofl. Allt glatað!
Ég skipaði umsjónarmenn í lok dagsins, og endaði það með því að einn umsjónarmaðurinn hætti bara að taka til og ég varð að sjá um hans starf. Á morgun verður sko breyting á! Þetta verður tekið sem agabrot, þar sem þetta er brot á reglu sem varðar við leti og kæruleysi. Héðan í frá verður breyting á!
Ég byrjaði á því að sofa í eina klst yfir alla nóttina, þar sem ég var búinn að snúa sólahringnum gjörsamlega við um helgina. Lá bara andvaka uppi í rúmi til 5:30, sofnaði til 6:30 og lá svo andvaka til 7. Fór þá á fætur, skellti mér í sturtu, fékk mér að borða og tók draslið til. Korteri áður en rútan átti að mæta, fór ég upp í Olís og keypti mér nesti. Splæsti í þrjár samlokur og þrjár kókómjólk.
Eftir nestiskaupin bruna ég upp í Ártún, þar sem mér var sagt að rúta ætti að stoppa. Þegar ég kem þangað, stoppar rútan ekki á réttum stað. Ekki á Esso Brimborg-megin, heldur stoppar hún hinu megin við aðalgötuna. Ég fer í smá panic, þar sem ég var farinn að óttast að ég myndi missa af rútunni. Ég hringi í Sjalla, vinnufélaga minn, og spyr hann hvar hann sé. Hann var þá á leiðinni. Ég bið hann um að sækja mig og gerir hann það.
Rútan fór eftir ákveðnu plani, þannig við fórum eftir planinu og vorum á undan rútunni á næsta áfangastað, og náðum henni á Esso í Húsahverfi.
Við fórum með rútunni upp í það sem við héldum að héti Hestabrekka, en svo var ekki. Þegar við komum á staðinn, höfðum við tekið vitlausa rútu og vorum með vitlausan hóp af krökkum. Einnig þau sem áttu að vera með þeim, þau höfðu líka tekið vitlausa rútu. Þannig þarna vorum við með krökkum, sem við áttum ekkert að vera með.
Seinna komu Jón Otti og Silja Björk, fólkið sem átti að vera með þessa krakka. Við biðum þarna heillengi eftir rútunni, sem átti að sækja okkur og flytja okkur á réttan stað, en rútan kom aldrei. Ein önnur stelpa, Petra að nafni, var búin að bætast við í hópinn. Hún var afleysingarleiðbeinandi og átti að fara í laugardalinn, en hún fór rútuvillt, og endaði uppi í sveit með okkur. Guðjón, yfirmaður í Vinnuskólanum, sagði henni bara að vera með okkur þennan dag.
Við biðum og biðum, en engin rúta. Það endaði með því að ég hringdi í Guðmund, yfirleiðbeinanda, og kom hann og sótti mig, Sjalla og Petru, og keyrði okkur á réttan stað.
Þar biðu krakkarnir eftir okkur. Þau voru búin að bíða hátt í 1 klukkutíma, þannig þau voru orðin þreytt á biðinni. Enda sást það á því hvernig þau höguðu sér. Strákarnir voru uppi á skúrunum, þegar við runnum í hlaðið. En maður náði nú smá aga yfir daginn. Ég kom þeim í skilning um að ég hikaði ekki við það að gefa þeim áminningu fyrir agabrot, og brottvísun sem fylgir í kjölfari af áminningu. Þau skulu sko vita það!
En það bætti ekki daginn þegar það fór að hvessa og hellirigna. Það var sko demba, og engin smá demba! Ég vildi ekki gera krakkagríslingunum það að vera úti í þessu ógeðslega veðri, þannig ég leyfði þeim að hanga aðeins inni. En svo lagaðist veðrið ekkert, þannig við hengum eiginlega bara inni. Við fórum samt út, týndum rusl, fórum í labbitúr í kringum svæðið, fórum í leiki úti, ofl. Það var ágætt.
Þetta var samt ömurlegur dagur, út af þessu klúðri með rútuna, biðina eftir því að komast á réttan stað, agavandamálið í þessum krökkum, veðrið, ofl. Allt glatað!
Ég skipaði umsjónarmenn í lok dagsins, og endaði það með því að einn umsjónarmaðurinn hætti bara að taka til og ég varð að sjá um hans starf. Á morgun verður sko breyting á! Þetta verður tekið sem agabrot, þar sem þetta er brot á reglu sem varðar við leti og kæruleysi. Héðan í frá verður breyting á!
Athugasemdir (