Gaui.is: Mánudagur og þriðjudagur

« Ættarmót í Reykjanesinu | Aðalsíða | Tívolí »

Mánudagur og þriðjudagur - Superblogg

Skrifað miðvikud. 12. júlí 2006 - 01:29

athugasemdir skrifaðar - toppur / botn

Jæja, dagur liðinn og maður ekki búinn að blogga neitt. Þetta gengur ekki. En maður er svo verulega latur núna þessa dagana, þar sem það er bara þrennt sem kemst að, og er það: vinna, svefn og djamm. Ég er líka orðinn svo ruglaður hvað varðar dag og tíma að ég veit varla hvað snýr upp né niður. En ég ákvað að bæta ykkur það upp með því að blogga fyrir gærdaginn og daginn í dag.

Á mánudag fór ég bara í vinnuna klukkan 8. Dagurinn gekk snuðrulaust fyrir sig. Svo eftir vinnu skutlaði Sjalli mér heim. Ég fór í sturtu og gerði mig fínan og skellti mér svo á fund hjá Vinnuskólanum sem haldinn var í Iðnskólanum.

Það var nú ekki neitt merkilegt sagt á þessum fundi. Nóg hefði verið að senda manni sms með þessum upplýsingum. En þetta var bara varðandi Mið-Sumars-Hátíðina hjá Vinnuskólanum, sem er víst eitthvað nýtt hjá Vinnuskólanum. Þetta hefur allavega aldrei verið áður öll þau þrjú ár sem ég hef starfað þarna.

Nýja skólastýra Vinnuskólans, Guðrún, hefur ákveðið að breyta Vinnuskóla Reykjavíkur í leikskóla. Ef ég væri 14, 15 eða 16, og væri í Vinnuskólanum, myndi mér ekki verða skemmt á svona "hátíð".

Fyrst og fremst á þetta að vera þannig að krakkarnir eiga að búa til hóphróp og einkenna hópinn sinn frá hinum. T.d. með andlitsmálningu, glimmeri, blöðrum, fötum, höttum, o.þ.h., stendur hér skv. blaðinu um þessa hátíð. Svo er auðvitað ganga. Ég get ímyndað mér það að það verði mikið um göngur í Vinnuskólanum nú þegar Guðrún íþróttakona er komin við stjórnvöllinn. Og til að toppa allt er boðið upp á trópí, sleikjó, pizzur og TOPP. Er þetta ekki einum of? 14+ ára krakkar eru að mestu leyti vaxin upp úr svona skrípaleikjum sem þau tóku þátt í þegar þau voru 7 ára og gengu í fyrirtæki á Öskudegi.

Og það þarf auðvitað að hafa hollustuna í lagi, þar sem ásamt pizzum, sem eru nú ekki það hollar, er boðið upp á Topp frá Vífilfelli. Nú spyr ég; Af hverju ekki kók?!

Allavega, ég ætla að hætta að væla. Það er bara svo margt sem hefur pirrað mig varðandi skipulag Vinnuskólans síðan Guðrún byrjaði sem skólastýra. En maður fær nú engu um það ráðið, en maður má nú hafa sínar skoðanir, ekki satt?

En eftir þennan blessaða fund fór ég niður laugarveginn á Mözdu RX8'unni hennar mömmu. Djöfull var maður svalur, með topplúguna opna og með sólgleraugun uppi.

En svo eftir þennan æðislega laugarveg fór ég með Jökli og Eygló á American Style, þar sem ég pantaði mér fitufæði. Það sem ég ætlaði að fá mér var tvöfaldan ostborgara með beikoni, en ég pantaði víst tvöfaldan ostborgara með barbeque. Djöfullinn!

Og ofan á það gleymdi ég að segja mínus lauk, papríku og gúrku. Mig var búið að hlakka svo til þessarar máltíðar, en ég klúðraði því með þessari steik minni!

Svo eftir það fór ég bara heim í tölvuna. Svo kom að því að við (ég, Margrét, Jökull, Kelli, Grétar og Hildur) ákváðum að fara í bíó á myndina The Benchwarmers með Rob Schneider, David Spade og Jon Heder (Napoleon Dynamite) í aðalhlutverkum.

Myndin fjallar um þrjá lúða; Gus, Richie og Clark, sem hefur verið strítt allt sitt líf. Þeir ákveða einn daginn að spila hafnabolta, en svæsnir krakkar segja þeim að koma sér af vellinum. Þá kemur að því að þeir spila upp á hvort liðið fengi völlinn. Svo út frá þessum eina sigri myndast hafnaboltaliðið The Benchwarmers, sem Mel (Jon Lovitz), margfaldur milljarðamæringur, styrkir. Myndin var æðisleg, þar sem það var hægt að hlæja endalaust að henni. Jon Heder fannst mér fyndnastur, þar sem þessi Napoleon Dynamite karakter hans hefur setið fastur í hláturtaugum mínum alveg síðan ég sá þá mynd. Ég gef henni lélega einkunn fyrir söguþráð, þar sem hann er frekar fyrirsjáanlegur, en brandararnir og leikararnir fá hæstu einkunn. Ég gef þessari mynd 4 stjörnur af 5, þar sem þetta er án efa ein fyndnasta mynd sem ég hef séð á þessu ári.

Eftir bíóið fórum við aðeins á Subway og fengum okkur að borða. Ég fékk mér auðvitað ostasósu. En ég vil bara segja að þessi ostasósa í gær var bragðlaus og ógeðsleg. En svo eftir matargumsið fórum við Margrét bara til mín og Jökull heim til sín. Við Margrét náðum ekki að sofna fyrr en um kl 6 leytið.

Þar af leiðandi svaf ég í klukkutíma sirka, og náði varla að vakna í vinnuna. En ég náði að lokum að drífa mig á lappir á þriðjudaginn. Þið getið ekki ímyndað ykkur hvað ég var með mikið af stýrum í augunum. Ég náði varla að opna augun út af stýrum.

En ég þreif það og dreif mig af stað upp í strætóskýlið. Ég var svo þreyttur að mig langaði að sofa á gangstéttinni úti, en Margrét sagði mér bara að fara og kaupa mér kók og þá myndi ég vakna. Áður en rútan kom skrapp ég í sjoppu og keypti 3 burn drykki og 2 kók í dós. Það hjálpaði mér svo sannarlega yfir daginn!

En svo kom eitt leiðindaratvik upp í vinnunni. Ég ákvað að leyfa krökkunum að vera aðeins inni að spila og svona, áður en þau færu út að vinna. Veðrið var ógeðslegt, það var rigning og rok og ómögulegt að vera úti. Eftir hálftíma frá því að við komum á staðinn, kom Guðmundur, yfirleiðbeinandi. Hann opnaði skúrinn og varð allur rauður í framan af reiði. Svo gaf hann mér merki um að koma aðeins og tala við hann fyrir utan.

Ég steig út og þá spurði hann hvern andskotann við værum að gera inni. Ég sagði honum bara að ég hefði leyft þeim að spila aðeins, þar sem veðrið var hræðilegt. Honum var alveg sama um veðrið og skipaði mér að láta krakkana vinna í þessu skítaveðri. Svo segir hann að ég og Sjalli eigum orð á okkur yfir það að vera alltaf inni í skúr á meðan krakkarnir eru að vinna. Vissulega hefur það komið fyrir, þar sem við höfum nú öðrum skyldum að gegna. Þ.e. að halda utan um tímaskýrslur, umsagnir, tala við foreldra, ofl. þannig við getum ekki alltaf verið yfir þeim. Djöfull var ég reiður þarna, þar sem það var upprunalega hann sem sagði að það væri í lagi að leyfa krökkunum að spila og fara í leiki ef veður væri ómögulegt. Ég gjörsamlega brjálaðist þarna. En þar sem ég er svo ógeðslega mikil kerling þá ákvað ég að svara sökunum rólega, en samt með undirstöðu og ákafa. En svo þegar Guðmundur var farinn datt mér svo margt fleira í hug sem ég hefði átt að segja við hann. Þetta er alltaf svona, þegar maður er skammaður hefur maður ekkert til að svara fyrir sig, en svo þegar skömmunum líkur og viðkomandi er farinn, hefur maður nóg að segja.

Svo seinna um daginn hringir Guðmundur og segir mér að rúturnar komi fyrr í dag út af veðri. Hahahaha, það var einmitt það sem ég var að ítreka við hann, en hann hlustaði ekkert á mig. NO SHIT, SHERLOCK! Djöfull var ég reiður á þessum tímapunkti og langaði gjörsamlega að öskra á hann. En engillinn sem ég er, ákvað ég að sleppa því.

Rútan kom kl 1, en auðvitað seinkaði henni geðveikt, þar sem hún sækir alltaf hinn hópinn fyrst. Það eru tveir hópar í einni rútu, A og B. Ég er með B hóp. Rútan skutlar alltaf okkur B hópnum fyrst og skutlar svo A hópnum á sinn stað, eftir að hafa skutlað okkur. Svo sækir hún A hópinn alltaf fyrst eftir vinnudaginn, áður en hún sækir okkur B hópinn. Sem sagt A hópurinn byrjar seinna að vinna og hættir fyrr. HVAR ER VITIÐ Í ÞVÍ?!?! Það er svo margt sem er svo illa skipulagt í þessari vinnu!

Eftir að rútan hafði skutlað mér heim fór ég bara heim. Sé ég þá ekki Margréti við matarborðið að borða. Hún hafði þá beðið eftir því að ég kæmi heim úr vinnunni. Aww, þessi elska.

Svo eftir að hún var búin að snæða, fórum við og lögðum okkur aðeins, þar sem ég var dauðþreyttur eftir alla þessu vöku um nóttina.

Svo vöknuðum við klukkan 6 og fórum fram úr.

Við skruppum þá á Nings og fengum okkur að borða. Ég pantaði mér stóran #65 en Margrét fékk sér lítinn. Það endaði með því að Margrét var orðin södd eftir hálfan skammtinn, og borðaði ég restina bara.

Hehehe, feiti ég.

Svo fórum við heim til Margrétar og hitti ég bróðir hennar, Sigurð, og kærustu hans, Ísafold. Margrét bað mig um að laga netið fyrir sig og gerði ég það. Hjálpin var ekki alveg að duga, þar sem þetta var þráðlaust net sem ég átti að setja upp. Ég hata að setja upp þráðlaus net!

En ég hringdi í þjónustuverið hjá Símanum og fékk aðstoð frá fínum gæja. Verst er að ég mun þurfa að borga 43 mínútna símtal í þjónustuverið, næst þegar símareikningurinn kemur.

En Margrét elska sagðist ætla að borga mér það aftur, þar sem ég var að gera þetta fyrir hana.

En eftir nethjálpina fór ég bara heim og er búinn að vera hér síðan. Núna er klukkan orðin allt of margt og bloggið orðið allt of langt. Ég ætlaði að skrifa nokkrar línur, en svona er það oftast. Maður byrjar að segja að maður hafi ekkert til að skrifa um en svo er þetta allt í einu orðin doktorsritgerð.

En jæja, núna ætla ég að klára að horfa á Rock Star: Supernova og fara svo bara að sofa. Segjum þetta ágætt í bili.

Góða nótt, elskurnar.

Athugasemdir ():