Heitast í Feb:
Engin færslaNýjasta greinin:
Besta vírusvörnin: Ágúst 2010Nýjasti kóðinn:
Athugasemdir:
alexander: frábært
...
solveig: hvar fæst þessi og á...
Gaui: Samhryggist!...
Gaui: Hahahaha djöfull er gaman að...
Ég les:
Deila á FacebookDjamm ofl.
Skrifað sunnud. 13. nóvember 2005 - 18:33
Hehe, frábært gærkvöldið. Þetta byrjaði allt á því að ég var búinn að lofa mömmu og pabba að fara með þeim á ball sem var haldið fyrir Önfirðinga, Súgfirðinga og Dýrfirðinga.
Klukkan 6 á laugardeginum byrjaði ég að gera mig kláran fyrir elliheimilisball dauðans. Klukkan sirka hálf 8 lögðum við af stað upp í Félagsheimili Seltjarnarness.
Þegar þangað var komið var byrjað að fá sér bjór og sígó.
Seinna byrjaði fólk að syngja og voru að sjálfsögðu útvegaðir textar á öll borð svo að fólk gæti sungið með.
Stuttu seinna eftir sönginn þegar maður var kominn á annan bjórinn, var sörverað forréttinn. Í forrétt voru tvær rækjur (ein djúpsteikt), hörpudiskur, helling af salati, ólívur, fetaostur og eitthvað brauð. Allt viðbjóður nema fiskurinn og brauðið. 
Svo fékk maður rauðvín með matnum. Virkilega gott.
Svo byrjaði fólk aftur að syngja og svo kom aðalrétturinn. Í aðalrétt var rosalega gott lambakjöt í rosalega góðri brúnni sósu og svo kartafla sem leit út eins og kaka. Þetta var svo gott að ég varð að biðja um ábót. Ég kláraði ábótina og fór svo og fékk mér annan bjór.
Planið var að borða og drekka áfengi þarna og fara svo niður í bæ. Mamma sagði mér að það myndi yngjast upp þarna þegar ballið myndi byrja því ég hef aldrei komið á aðra eins elliheimilissamkomu áður. Það var 40+ þarna sko. Nokkrar hræður sem voru ~30 en ekkert yngra en það. Ég var sem sagt LANG yngstur þarna!
Ég beið þangað til ballið byrjaði og þá kom fleira fólk og held ég að það yngsta sem hafi verið þarna (fyrir utan mig) hafi verið 30. En gamla fólkið var nú aðallega að taka allt plássið á dansgólfinu þannig ég ákvað bara að slútta þessu. Bað pabba um að skutla mér niður í bæ og gerði hann það.
Þegar ég var kominn niður í bæ, ákvað ég að kíkja á Glaumbar. Ekkert að gerast þar. Labbaði þá yfir á Viktor. Ekki neitt heldur að gerast þar. Ég ákvað þá að hringja í Dofra vin minn og spyrja hann hvað hann væri að bralla. Hann er rosalegur djammari. Ég hringi í hann og hann segir mér að hann sé á Kaffi Reykjavík. Þegar ég kem þangað inn, sé ég að það kostar 1000 kr. inn. Dofri borgar mig inn. Aww, talandi um dýrling.
Ég hef barasta aldrei séð jafn marga homma og lessur komin saman á einum stað þegar Gay Pride er ekki í gangi. Ég held að ég sem straight gaur hafi verið í miklum minnihlutahópi, án efa.
Ég hef ekkert á móti samkynhneigðum og held ég svei mér þá ef samkynhneigðir eru ekki bara skemmtilegri en gagnkynhneigðir.
Ég sat þarna inni á Kaffi Reykjavík með Dofra, Konna störu og Clay Aiken. Dofri bauð mér upp á ófá glös. Ég held hann sé bara að reyna að koma mér í rúmið. Hehehe. 
Já, ég skemmti mér konunglega með Dofra, eins og alltaf, enda er ekki hægt annað með þessum snilling. Ég held ég hafi brosað allt kvöldið inni á Kaffi Reykjavík. Ég man allavega að mér var mjög illt í brosvöðvunum.
Klukkan sirka hálf 4, hringir Erla í mig og sagði við mig að hún væri að koma að sækja mig.
Fyrr um kvöldið hafði ég heyrt í Erlu og Huldu og sögðust þær báðar ætla að fara niður í bæ að djamma. Hulda hætti við vegna þreytu en Erla var ákveðin í að fara að djamma.
Erla kom með bróðir sínum Haffa og sóttu mig og fórum við Erla á Hverfisbarinn.
Ég verð að segja að þetta er ÖMURLEGUR staður! Það er tvítugt þarna inn og for crying out loud, ég komst ekki þarna inn! Það er nákvæmlega mánuður í það að ég verði tvítugur! Ég kallaði dyravörðinn bara hálfvita enda einn drukkinn Gaui þar á ferð.
Ég hef alltaf komist inn á Hverfisbarinn, nema þarna. Enda er það kannski út af því að þetta var asíubúi og er hann örugglega hræddur um að ef hann hefði hleypt mér inn, hefði hann verið rekinn og þá aflar hann engra tekna fyrir fátæku fjölskyldu sinni! HRÍSGRJÓN Í ALLA MÁLTÍÐ! Fífl.
Við hættum bara að reyna að tala til þennan heimska óréttláta dyravörð og fórum á Celtic Cross. Stoppuðum stutt þar og ákváðum svo að fara á Nellý's. Stoppuðum stutt þar líka og fórum næst á Sólon og þar hitti ég gamlan félaga minn Sigga (Malti). Heilsaði ég honum og fór svo inn. Eftir Sólon, fórum við á Viktor þar sem Erla er svo háð Viktor. Ekkert gaman þar heldur þannig við ákváðum bara að fá okkur að borða á Hlölla og drífa okkur svo bara heim. Á Hlölla hittum við Erla konu sem hreifst svo af brúnu augunum mínum.
Erla hringdi svo í Haffa og hann kom og sótti okkur.
Þegar þau eru að skutla mér heim, segi ég Erlu að senda mér reikningsnúmerið sitt og kennitöluna sína í sms svo að ég gæti lagt inn á hana strax og ég kæmi heim. Hún segir bara "já já" og býð ég eftir þessu sms en ég fæ ekkert. Ég launa þessari elsku greiðann bara seinna.
En já, ég vil þakka Dofra og Erlu fyrir að bjarga gjörsamlega gærkvöldinu!
Ég ætla núna að fara að læra fyrir munnlegt enskupróf. Ég þarf að lesa 6 greinar á ensku og segja svo allt um þær á morgun. Úff, erfitt.
Ciao!
Klukkan 6 á laugardeginum byrjaði ég að gera mig kláran fyrir elliheimilisball dauðans. Klukkan sirka hálf 8 lögðum við af stað upp í Félagsheimili Seltjarnarness.
Þegar þangað var komið var byrjað að fá sér bjór og sígó.
Seinna byrjaði fólk að syngja og voru að sjálfsögðu útvegaðir textar á öll borð svo að fólk gæti sungið með.
Stuttu seinna eftir sönginn þegar maður var kominn á annan bjórinn, var sörverað forréttinn. Í forrétt voru tvær rækjur (ein djúpsteikt), hörpudiskur, helling af salati, ólívur, fetaostur og eitthvað brauð. Allt viðbjóður nema fiskurinn og brauðið. Svo fékk maður rauðvín með matnum. Virkilega gott. Svo byrjaði fólk aftur að syngja og svo kom aðalrétturinn. Í aðalrétt var rosalega gott lambakjöt í rosalega góðri brúnni sósu og svo kartafla sem leit út eins og kaka. Þetta var svo gott að ég varð að biðja um ábót.
Ég kláraði ábótina og fór svo og fékk mér annan bjór. Planið var að borða og drekka áfengi þarna og fara svo niður í bæ. Mamma sagði mér að það myndi yngjast upp þarna þegar ballið myndi byrja því ég hef aldrei komið á aðra eins elliheimilissamkomu áður. Það var 40+ þarna sko. Nokkrar hræður sem voru ~30 en ekkert yngra en það. Ég var sem sagt LANG yngstur þarna!
Ég beið þangað til ballið byrjaði og þá kom fleira fólk og held ég að það yngsta sem hafi verið þarna (fyrir utan mig) hafi verið 30. En gamla fólkið var nú aðallega að taka allt plássið á dansgólfinu þannig ég ákvað bara að slútta þessu. Bað pabba um að skutla mér niður í bæ og gerði hann það.
Þegar ég var kominn niður í bæ, ákvað ég að kíkja á Glaumbar. Ekkert að gerast þar. Labbaði þá yfir á Viktor. Ekki neitt heldur að gerast þar. Ég ákvað þá að hringja í Dofra vin minn og spyrja hann hvað hann væri að bralla. Hann er rosalegur djammari.
Ég hringi í hann og hann segir mér að hann sé á Kaffi Reykjavík. Þegar ég kem þangað inn, sé ég að það kostar 1000 kr. inn. Dofri borgar mig inn. Aww, talandi um dýrling. Ég hef barasta aldrei séð jafn marga homma og lessur komin saman á einum stað þegar Gay Pride er ekki í gangi. Ég held að ég sem straight gaur hafi verið í miklum minnihlutahópi, án efa.
Ég hef ekkert á móti samkynhneigðum og held ég svei mér þá ef samkynhneigðir eru ekki bara skemmtilegri en gagnkynhneigðir.
Ég sat þarna inni á Kaffi Reykjavík með Dofra, Konna störu og Clay Aiken.
Dofri bauð mér upp á ófá glös. Ég held hann sé bara að reyna að koma mér í rúmið. Hehehe. Já, ég skemmti mér konunglega með Dofra, eins og alltaf, enda er ekki hægt annað með þessum snilling.
Ég held ég hafi brosað allt kvöldið inni á Kaffi Reykjavík. Ég man allavega að mér var mjög illt í brosvöðvunum. Klukkan sirka hálf 4, hringir Erla í mig og sagði við mig að hún væri að koma að sækja mig.
Fyrr um kvöldið hafði ég heyrt í Erlu og Huldu og sögðust þær báðar ætla að fara niður í bæ að djamma. Hulda hætti við vegna þreytu en Erla var ákveðin í að fara að djamma.
Erla kom með bróðir sínum Haffa og sóttu mig og fórum við Erla á Hverfisbarinn.
Ég verð að segja að þetta er ÖMURLEGUR staður! Það er tvítugt þarna inn og for crying out loud, ég komst ekki þarna inn! Það er nákvæmlega mánuður í það að ég verði tvítugur! Ég kallaði dyravörðinn bara hálfvita enda einn drukkinn Gaui þar á ferð.
Ég hef alltaf komist inn á Hverfisbarinn, nema þarna. Enda er það kannski út af því að þetta var asíubúi og er hann örugglega hræddur um að ef hann hefði hleypt mér inn, hefði hann verið rekinn og þá aflar hann engra tekna fyrir fátæku fjölskyldu sinni! HRÍSGRJÓN Í ALLA MÁLTÍÐ! Fífl.
Við hættum bara að reyna að tala til þennan heimska óréttláta dyravörð og fórum á Celtic Cross. Stoppuðum stutt þar og ákváðum svo að fara á Nellý's. Stoppuðum stutt þar líka og fórum næst á Sólon og þar hitti ég gamlan félaga minn Sigga (Malti). Heilsaði ég honum og fór svo inn. Eftir Sólon, fórum við á Viktor þar sem Erla er svo háð Viktor. Ekkert gaman þar heldur þannig við ákváðum bara að fá okkur að borða á Hlölla og drífa okkur svo bara heim. Á Hlölla hittum við Erla konu sem hreifst svo af brúnu augunum mínum.
Erla hringdi svo í Haffa og hann kom og sótti okkur.Þegar þau eru að skutla mér heim, segi ég Erlu að senda mér reikningsnúmerið sitt og kennitöluna sína í sms svo að ég gæti lagt inn á hana strax og ég kæmi heim. Hún segir bara "já já" og býð ég eftir þessu sms en ég fæ ekkert. Ég launa þessari elsku greiðann bara seinna.
En já, ég vil þakka Dofra og Erlu fyrir að bjarga gjörsamlega gærkvöldinu!
Ég ætla núna að fara að læra fyrir munnlegt enskupróf. Ég þarf að lesa 6 greinar á ensku og segja svo allt um þær á morgun. Úff, erfitt.
Ciao!
Athugasemdir (