Ég sendi þér þetta í einksaskilaboðum þar sem allir drengirnir sem koma hér við sögu stunda huga mikið og mig langar helst ekki til að stela notenda.

Allavega, ég er fjórtán ára gömul og það hefur aldrei gerst neitt mikið í svona ástarmálum hjá mér.
Ég get samt næstum því sagst hafa verið ástfangin í 6. bekk.. samt var ég það ekki, hef aldrei verið jafn hrifin af strák og þá, tók mig 2 ár að jafna mig af honum.

Allavega, núna undanfarið hafa svona mál hertekið mig. Voða erfitt og óþægilegt eitthvað.
Þetta eru þrír strákar. Allir rosalega góðir vinir mínir og ég get varla neitað því að ég sé pínu hrifin af þeim öllum.

*** Lýsingar á 3 strákum ***

Æji, þetta er steypa.
Ég veit bara ekki hvað ég á að gera.. ég get ekki valið hvað eigi að vera í kveldmat, hvað þá að 'velja' strák fyrir mig..
Svo ef ég myndi bara neita væri ég að særa. En ef ég myndi játa öllum væri ég.. hóra.

Svo er sjálfstraust mitt í lágmarki, ég get ekki reytt mig á ákvarðinar mínar. Ég er mjög feimin, asnaleg, ekki sæt og ekki mjó. Þess vegna hef ég aldrei skilið þessa drengi!
Ég hef samt þvílíka tilhneygingu til að lenda í sambandi, ég er oft voða einmanna.
Ég veit vart hvað ég er að biðja um, bara, ráð.
Hver væri skynsamlegasta valið?
Hvernig get ég neitað án þess að særa, s.s. halda vinasamabandinu?

Svo, getur það verið að ég reyni ósjálfrátt við stráka?
Finnst það líklegast miðað við þessa stöðu sem ég hef komið mér í..

Fyrirframþökk, þú þarft ekkert að drífa þig í að svara þessu.

Ónefnd!

Sæl og blessuð, ónefnd.

Ég held þetta sé eitt erfiðasta vandamál sem ég er beðinn um að leysa, þar sem það er engin ein "lausn" í þessu. Ég skal hins vegar reyna eins vel og ég get að aðstoða þig í gegnum þetta.

Byrjum aðeins á sjálfri þér. Þú segir að þú sért með lélegt sjálfstraust. Þú segir þig vera feimna, asnalega(?), ekki sæta og ekki mjóa. Veistu, það er ekki ytri fegurð sem skiptir máli. Það er innri fegurð sem skiptir öllu máli. Ef þér finnst þetta vera þvæla, skaltu spyrja þig að einu: Myndir þú ekki frekar vilja fá demantshring í ljótri öskju, heldur en ljótan hring í flottri öskju? Það er heldur ekki hægt að alhæfa hvað er sætt og hvað ekki. Það fer algjörlega eftir manneskjum. Þér finnst eitthvað sætt, öðrum ekki. Þannig er það. Sem betur fer erum við ekki öll eins með alveg eins smekk. Þess vegna getur þú ekki sagt að þú sért ekki sæt og ekki mjó, þar sem fólk hefur mismunandi skoðanir um hvað er sætt, hvað er mjótt, o.s.frv.

En svo þú vitir það, ertu ekki að upphefja sjálfa þig mikið né að bæta sjálfsálit þitt með því að segja sjálfri þér og öðrum að þú sért ekki sæt og ekki mjó. Þegar þú lítur í spegil sérðu gullfallega manneskju sem er einstök og sérstök í þessum heimi. Ekki reyna að segja þér neitt annað. Mundu að jafnvel bros frá þér getur fært einhverjum hamingju, jafnvel þó viðkomandi líki ekki við þig. Hvað segir það þér? Þú ert einstök.

Getur þú ekki reitt þig á ákvarðanir þínar? Ef þú meinar að þú sért gjörn á það að velja rangt, þá er það ekkert annað en fullkomlega eðlilegt. Maður velur eitthvað og endar svo með að sjá að það val var rangt. Það er ekkert að því. Þú mannst þá bara næst að velja annað, þar sem rangt val nýtir þú í þekkingu og reynslu sem þú notar síðar meir. Það sama á við um rétt val. Það væri hræðilegt ef allir kynnu að velja rétt og gætu sleppt því að gera mistök, þar sem þá hefði enginn neina reynslu af því að gera mistök, og gæti þ.a.l. ekki lært af mistökum sínum. Maður gerir mistök, lærir af þeim og byggir þekkingu og reynslu sína út frá því.

Þú segir þig einmana og að þú hafir tilhneigingu til að vera í sambandi. Hver hefur það ekki? Hver vill vera einn, án allrar umhyggju, væntumþykju og ástar, sem allir þarfnast? Ég get sko sannarlega sagt þér það að það vill enginn vera einn og einmana. Það vilja allir hafa einhvern að, þannig þú ert ekki ein um að finna til eymdar og einmanaleika. Þú þarft bara að rífa þig upp úr einmanaleikanum, fara út, hitta vinina og gera eitthvað, svo þú þurfir ekki að finna fyrir þessari tilfinningu.

En svona svo við breytum aðeins um umræðuefni. Þú segist hafa "næstum því" verið ástfangin í 6. bekk, samt hefuru aldrei verið ástfangin, þannig þú veist ekki hvernig tilfinningin er. Vissulega gætiru hafa verið ástfangin, þar sem þú lærir ekki að verða ástfangin, þú verður það bara og veist um leið og þú verður það. Það er óháð því hversu lengi þú þekktir manneskjuna, hversu lengi þú varst að gleyma henni, o.s.frv., þar sem fólk getur snert þig á mismunandi hátt og samt skilið eftir fótspor í hjarta þínu, og það þarf ekki að þýða að þú sért ástfangin af viðkomandi.

En varðandi valið á þessum drengjum, ert þú sú eina sem getur valið hvern þú vilt. Þú velur, en þú verður að vera 100% sátt við valið. Trúðu mér, það getur verið mjög erfitt, þar sem þú verður að fara varlega og passa að þú særir ekki aðra út af vali þínu. En mundu að ef það gerist, þ.e. að einhver særist við val þitt, er það þeirra að taka á því, ekki þitt. Þér á ekki að líða illa út af því. Það geta ekki allir verið valdir í fótboltaliðið, ef þú skilur hvað ég á við. Ef þú hefur ekki samvisku í að velja einhvern af þeim, af hræðslu við að særa, skaltu sleppa því að velja og leyfa hlutunum bara að þróast af sjálfu sér.

En mundu að þú verður að vera fullkomlega sátt við val þitt. Þessi ákvörðun er mjög erfið og getur tekið langan tíma, allt upp í marga mánuði. Þá þarftu að leyfa þér að kynnast þeim betur og ákveða val þitt út frá því. Ef þú ert algjörlega ráðalaus og veist ekkert hvað þú átt að velja, getur hjálpað að setja upp kosti þeirra og galla, og gefa stig út frá því hversu marga kosti hver hefur og hversu marga galla. Ég er ekki bara að tala um galla þeirra, heldur hvernig getur komið illa fyrir þig að vera með viðkomandi (fjarlægð, áhugamál, o.s.frv.). Þá sérðu svart á hvítu hver er besti kosturinn.

En mundu bara að þú ert ekki að velja hverjum þú ert að giftast, þar sem þú átt eflaust eftir að vera með allnokkrum strákum áður en þú ákveður að ganga loksins í hjónaband, og þar sem þetta er fyrsti kærastinn þinn, efast ég stórlega um að þetta sé sá síðasti. En hver veit?

Þannig gangi þér bara innilega vel með þetta allt saman. Mundu svo að hvern sem þú velur, þá er aldrei neinn rangur, þannig þú getur ekki annað en valið rétt.

Kær kveðja,
Gaui