Little Miss Sunshine
Skrifað miðvikud. 10. janúar 2007 - 00:49Jesús, þessi dagur er búinn að vera eins og helvíti. Ég vaknaði kl 6 í kvöld og fór eitthvað aðeins í tölvuna.
Alexía var búin að bjóða mér í bíó í gær en ég nennti ekki að fara, þannig við fórum bara núna í kvöld. Við fórum á myndina Little Miss Sunshine, sem er mjög spes verð ég nú að segja. En takk æðislega fyrir að bjóða mér, elskan, og takk fyrir poppið og kókið.

Þessi mynd fjallar um brenglaða fjölskyldu. Mamman og pabbinn alltaf að rífast, frændinn samkynhneigður og í sjálfsmorðshugleiðingum, afinn snarklikkaður heróínfíkill og sonurinn svarinn þagnareið þannig hann segir aldrei neitt og að lokum litla saklausa stelpan sem er bara algjör dúlla. Stelpan kemst að því að hún hafði unnið einhvern undanfara einhverrar fegurðarsamkeppnar og er boðið að taka þátt í aðal fegurðarsamkeppninni fyrir ungar stelpur í Kaliforníu sem heitir Little Miss Sunshine. Þau gera sér sem sagt ferð frá Albaqurqie til Kaliforníu bara svo dóttir þeirra gæti tekið þátt í þessari fegurðarsamkeppni.
Ég verð nú bara að segja að það er mjög langt síðan ég hef séð svona mikla steypu á hvíta tjaldinu. Þessi mynd er með mjög asnalegum bröndurum og maður hlær bara að því hversu asnalegir þeir eru. Ég myndi engan veginn kaupa þessa mynd og aldrei í lífinu fara á hana aftur, þess vegna skil ég ekki hvernig Alexía gat farið á hana í annað skiptið. Hérna er mynd sem hefði betur mátt fara bara beint á spólu. Steve Carell sýndi enga sérstaka takta og var hlutverkið hans bara gjörsamlega ömurlegt.
Ég gef þessari mynd 1 vesæla stjörnu af 5 mögulegum.
En núna ætla ég að fara að spila aðeins við strákana og svo ætla ég bara að reyna að sofa eitthvað. Segjum þetta ágætt í bili.
Alexía var búin að bjóða mér í bíó í gær en ég nennti ekki að fara, þannig við fórum bara núna í kvöld. Við fórum á myndina Little Miss Sunshine, sem er mjög spes verð ég nú að segja. En takk æðislega fyrir að bjóða mér, elskan, og takk fyrir poppið og kókið.

Þessi mynd fjallar um brenglaða fjölskyldu. Mamman og pabbinn alltaf að rífast, frændinn samkynhneigður og í sjálfsmorðshugleiðingum, afinn snarklikkaður heróínfíkill og sonurinn svarinn þagnareið þannig hann segir aldrei neitt og að lokum litla saklausa stelpan sem er bara algjör dúlla. Stelpan kemst að því að hún hafði unnið einhvern undanfara einhverrar fegurðarsamkeppnar og er boðið að taka þátt í aðal fegurðarsamkeppninni fyrir ungar stelpur í Kaliforníu sem heitir Little Miss Sunshine. Þau gera sér sem sagt ferð frá Albaqurqie til Kaliforníu bara svo dóttir þeirra gæti tekið þátt í þessari fegurðarsamkeppni.
Ég verð nú bara að segja að það er mjög langt síðan ég hef séð svona mikla steypu á hvíta tjaldinu. Þessi mynd er með mjög asnalegum bröndurum og maður hlær bara að því hversu asnalegir þeir eru. Ég myndi engan veginn kaupa þessa mynd og aldrei í lífinu fara á hana aftur, þess vegna skil ég ekki hvernig Alexía gat farið á hana í annað skiptið. Hérna er mynd sem hefði betur mátt fara bara beint á spólu. Steve Carell sýndi enga sérstaka takta og var hlutverkið hans bara gjörsamlega ömurlegt.
Ég gef þessari mynd 1 vesæla stjörnu af 5 mögulegum.
En núna ætla ég að fara að spila aðeins við strákana og svo ætla ég bara að reyna að sofa eitthvað. Segjum þetta ágætt í bili.
Athugasemdir (

