Heitast í Feb:
Engin færslaNýjasta greinin:
Besta vírusvörnin: Ágúst 2010Nýjasti kóðinn:
Athugasemdir:
alexander: frábært
...
solveig: hvar fæst þessi og á...
Gaui: Samhryggist!...
Gaui: Hahahaha djöfull er gaman að...
Ég les:
Deila á FacebookSnjóbrettaferð #2 - American Idol?
Skrifað mánud. 22. janúar 2007 - 23:59
Jæja, í dag var ég búinn að ákveða að fara á bretti með Jökli, en við vorum ekki búnir í skólanum fyrr en kl 4.
Strax eftir skóla fórum við að taka okkur til og brunuðum fyrst á KFC áður en við fórum upp í Bláfjöll.
Þegar við komum upp í Bláfjöll fórum við í miðasöluna. Jökull keypti sér miða en ég fékk frítt út af misheppnuðu brettaferðinni sl. föstudag þegar allt varð rafmagnslaust.
Eftir að hafa keypt miða fórum við eina bunu í barnabrekkunni, en renndum okkur svo í stólinn. Það var brjálað mikið af fólki og stóðum við heillengi í röð. Við höfðum verið varaðir við slæmu skyggni þarna uppi en við ákváðum að dæma það sjálfir. Við heyrðum m.a.s. einn segja: "Ég hélt ég yrði ekki eldri" en á þeim tímapunkti var maður orðinn svolítið smeykur.
Á leiðinni í stólnum upp var þetta ekkert svo slæmt, en svo þegar við vorum alveg að verða komnir upp fundum við ekki fyrir andlitinu okkar fyrir kulda og vindi. Þegar við komum upp og tókum brettið niður af fótstiginu fauk það og átti ég í svolitlum erfiðleikum með að koma því niður á jörðina.
Þegar við vorum komnir alveg upp stóðum við upp og renndum okkur aðeins frá stólnum. Það var brjálaður vindur og bjuggumst við ekki við svona brjáluðu veðri, þar sem það var nánast logn niðri.
En við renndum okkur alveg niður og komumst sem betur fer lífs af, þó það hafi verið mjög tæpt hjá Jökli þar sem hann fauk á eitthvað helvítis grindverk þarna og fór illa í rófubeininu. Greyið.
En eftir þessa einu helför fórum við í stjórnstöðina og fengum endurgreitt. Tvisvar í röð misheppnuð brettaferð!
Næst hringjum við á undan okkur og athugum færð!
En áðan fékk ég sendan svona Auðkennislykil, sem er lykill sem þarf alltaf að hafa héðan í frá til þess að komast inn í heimabankann sinn á netinu.
Er það bara ég eða finnst mér þetta vera óþarfi? Ég veit ekki hvort ég nenni að standa í svona rugli að þurfa alltaf að vera með þennan helvítis lykil á mér til þess að komast inn í heimabankann minn. Hvað ef ég er ekki heima og gleymi lyklinum heima? Hvað þá? Er ekki nóg að þurfa að breyta lykilorðinu sínu á X tíma fresti? Ég hef allavega þurft að gera það hingað til.
Ég skil alveg þörfina fyrir aukið öryggi og allt það en það að þurfa að vera með einhvern auðkennislykil alltaf á sér til þess að geta komist inn í heimabankann sinn? Er það ekki einum of? En mér finnst allavega mjög óþægilegt að lyklakippan þyngist alltaf stöðugt. Ekki nóg að maður sé með nóg af lyklum; af húsinu, bílnum, skápnum í skólanum, o.s.frv., dælulykil hjá Atlantsolíu og svo nú þetta!
Er ekki frekar hægt að gera svona raddkenni, þar sem maður myndi hringja í eitthvað númer og segja eitthvað ákveðið "lykilorð" og þá myndi maður fá svona auðkenni sem maður gæti stimplað inn í heimabankanum. Æji ég veit ekki, þetta er nú bara það fyrsta sem mér dettur í hug í stað fyrir þetta lyklakippudrasl.
En núna síðustu 2 klukkutíma hef ég verið að horfa á American Idol. Ég verð nú bara að segja: Hvað er að fólki?!?!?!
Það bara að horfa á þetta er hið besta skemmtiefni. Það er svo ógeðslega sorglegt að horfa á sumt af þessu fólki sem heldur að það kunni að syngja, þar sem það trúir því virkilega. Það trúir því að það sé best í keppninni og eigi eftir að vinna keppnina. Jééésús! Allt í lagi að hafa sjálfsstyrk, sjálfsálit og allt það en að trúa því að það kunni að syngja og haldi því fram að það sé best í keppninni er bara sorglegt og sárvorkenni ég svoleiðis fólki... og hlæ svo að þeim.
En varðandi þátttöku mína í íslenska idolinu þá vissi ég alltaf að ég væri ekki besti strákurinn í keppninni og ekki einu sinni nálægt því, en ég fór samt og gerði mitt besta, þar sem ég vildi upp á gamanið sjá hvort ég kæmist áfram. Einnig voru vinir mínir og kærastan þeir aðilar sem ýttu mér út í þetta, en ég sé alls ekki eftir því. Þó ég sé kannski ekki eitthvað stjörnuefni þá fékk ég allavega að vita það af dómurunum í keppninni að ég kynni að syngja, auk þess að það kom fyrir að fólk þekkti mig þegar ég fór niður í bæ. Það var mjög gott að vera "frægur" en þetta er ekki það sem ég ætla að leggja fyrir mig í lífinu. Þetta var bara til gamans gert.
En sumt fólk gerir sér ekki grein fyrir því að það kunni ekki að syngja og brotnar gjörsamlega niður þegar einhver segir að það kunni ekki að syngja. Það sér líf og frama sinn enda þar sem það hélt að það kynni að syngja. Þetta er mjög leiðinlegt. Annað hvort er fólk það heimskt að það heldur að það syngi í alvöru vel eða þá að einhver hafi verið að ljúga að þeim allt þeirra líf.
En allavega, fólk sem segir til að byrja með að það kunni ekki að syngja fær tvo þumla upp frá mér! Ég er þá ekki að tala um í svona keppnum, heldur bara í lífinu almennt.
En ég er allavega mjög ánægður með Simon sem dómara, þar sem hann er ávallt hreinskilinn og kemur skoðunum sínum á framfæri. Þó hann geti alveg verið svolítið ósanngjarn þá gerir hann það oftast bara við fólk sem á það skilið, þar sem það heldur að það sé best í heimi, kunni að syngja o.s.frv. og svo er það bara ömurlegt í raun og veru. Ég set þumalinn niður fyrir því fólki, en þumalinn upp fyrir Simon. Einnig er þetta ágætt aðhlátursefni.
Ég væri alveg til í að vera í stöðu Simons, þar sem maður situr bara allan daginn og er heiðarlegur/leiðinlegur við þá sem hafa lifað í sjálfsblekkingu allt sitt líf.
En það er engin framtíð fyrir svona drasli hér á Íslandi, þar sem dómararnir eru allir eitthvað svo... leiðinlegir? Ekki beint leiðinlegir almennt, heldur meira svona leiðinlegt áhorfsefni. Ég horfði stundum á íslenska idolið en ég er að velta því fyrir mér af hverju ég hafi gert það. Allavega ekki út af því að þetta voru svona skemmtilegir þættir, heldur bara út af því að maður vildi sjá hvort maður þekkti eitthvað fólk.
En ég ætla allavega ekki að fara út í það að ræða um þetta hryðjuverk X-Factor, sem er víst komið í staðinn fyrir idolið, en guð minn góður! Idolið var svona 10x skárra en það hryðjuverk.
En allavega, ég ætla að halda áfram að tala um American Idol. Einnig er ógeðslega fyndið fólk sem syngur hræðilega en gerir ágætar R&B flækjur og þá heldur það að það sé bara best í heimi út af því að það gerir flottar flækjur. Hahaha, það er svo fyndið!
Svo er svo fyndið þegar dómararnir segja að þetta sé hræðilegt þá kemur fólkið oft með einhverjar afsakanir um að það sé kvefað, þurrt í hálsinum, stressað, o.s.frv. JESÚS!!! 
Af hverju ekki bara að taka mark á dómurunum og leggja eitthvað annað fyrir sig? Ég skil sumt fólk ekki.
En ég ætla að enda þessu færslu á nokkrum fyndnum setningum úr American Idol sem var núna áðan...
ALGJÖR SNILLINGUR ÞESSI GAUR!!!
Strax eftir skóla fórum við að taka okkur til og brunuðum fyrst á KFC áður en við fórum upp í Bláfjöll.
Þegar við komum upp í Bláfjöll fórum við í miðasöluna. Jökull keypti sér miða en ég fékk frítt út af misheppnuðu brettaferðinni sl. föstudag þegar allt varð rafmagnslaust.
Eftir að hafa keypt miða fórum við eina bunu í barnabrekkunni, en renndum okkur svo í stólinn. Það var brjálað mikið af fólki og stóðum við heillengi í röð. Við höfðum verið varaðir við slæmu skyggni þarna uppi en við ákváðum að dæma það sjálfir. Við heyrðum m.a.s. einn segja: "Ég hélt ég yrði ekki eldri" en á þeim tímapunkti var maður orðinn svolítið smeykur.
Á leiðinni í stólnum upp var þetta ekkert svo slæmt, en svo þegar við vorum alveg að verða komnir upp fundum við ekki fyrir andlitinu okkar fyrir kulda og vindi. Þegar við komum upp og tókum brettið niður af fótstiginu fauk það og átti ég í svolitlum erfiðleikum með að koma því niður á jörðina.
Þegar við vorum komnir alveg upp stóðum við upp og renndum okkur aðeins frá stólnum. Það var brjálaður vindur og bjuggumst við ekki við svona brjáluðu veðri, þar sem það var nánast logn niðri.
En við renndum okkur alveg niður og komumst sem betur fer lífs af, þó það hafi verið mjög tæpt hjá Jökli þar sem hann fauk á eitthvað helvítis grindverk þarna og fór illa í rófubeininu. Greyið.
En eftir þessa einu helför fórum við í stjórnstöðina og fengum endurgreitt. Tvisvar í röð misheppnuð brettaferð!
Næst hringjum við á undan okkur og athugum færð! En áðan fékk ég sendan svona Auðkennislykil, sem er lykill sem þarf alltaf að hafa héðan í frá til þess að komast inn í heimabankann sinn á netinu.
Er það bara ég eða finnst mér þetta vera óþarfi? Ég veit ekki hvort ég nenni að standa í svona rugli að þurfa alltaf að vera með þennan helvítis lykil á mér til þess að komast inn í heimabankann minn. Hvað ef ég er ekki heima og gleymi lyklinum heima? Hvað þá? Er ekki nóg að þurfa að breyta lykilorðinu sínu á X tíma fresti? Ég hef allavega þurft að gera það hingað til.
Ég skil alveg þörfina fyrir aukið öryggi og allt það en það að þurfa að vera með einhvern auðkennislykil alltaf á sér til þess að geta komist inn í heimabankann sinn? Er það ekki einum of? En mér finnst allavega mjög óþægilegt að lyklakippan þyngist alltaf stöðugt. Ekki nóg að maður sé með nóg af lyklum; af húsinu, bílnum, skápnum í skólanum, o.s.frv., dælulykil hjá Atlantsolíu og svo nú þetta!
Er ekki frekar hægt að gera svona raddkenni, þar sem maður myndi hringja í eitthvað númer og segja eitthvað ákveðið "lykilorð" og þá myndi maður fá svona auðkenni sem maður gæti stimplað inn í heimabankanum. Æji ég veit ekki, þetta er nú bara það fyrsta sem mér dettur í hug í stað fyrir þetta lyklakippudrasl.
En núna síðustu 2 klukkutíma hef ég verið að horfa á American Idol. Ég verð nú bara að segja: Hvað er að fólki?!?!?!
Það bara að horfa á þetta er hið besta skemmtiefni. Það er svo ógeðslega sorglegt að horfa á sumt af þessu fólki sem heldur að það kunni að syngja, þar sem það trúir því virkilega. Það trúir því að það sé best í keppninni og eigi eftir að vinna keppnina. Jééésús! Allt í lagi að hafa sjálfsstyrk, sjálfsálit og allt það en að trúa því að það kunni að syngja og haldi því fram að það sé best í keppninni er bara sorglegt og sárvorkenni ég svoleiðis fólki... og hlæ svo að þeim.
En varðandi þátttöku mína í íslenska idolinu þá vissi ég alltaf að ég væri ekki besti strákurinn í keppninni og ekki einu sinni nálægt því, en ég fór samt og gerði mitt besta, þar sem ég vildi upp á gamanið sjá hvort ég kæmist áfram. Einnig voru vinir mínir og kærastan þeir aðilar sem ýttu mér út í þetta, en ég sé alls ekki eftir því. Þó ég sé kannski ekki eitthvað stjörnuefni þá fékk ég allavega að vita það af dómurunum í keppninni að ég kynni að syngja, auk þess að það kom fyrir að fólk þekkti mig þegar ég fór niður í bæ. Það var mjög gott að vera "frægur" en þetta er ekki það sem ég ætla að leggja fyrir mig í lífinu. Þetta var bara til gamans gert.
En sumt fólk gerir sér ekki grein fyrir því að það kunni ekki að syngja og brotnar gjörsamlega niður þegar einhver segir að það kunni ekki að syngja. Það sér líf og frama sinn enda þar sem það hélt að það kynni að syngja. Þetta er mjög leiðinlegt. Annað hvort er fólk það heimskt að það heldur að það syngi í alvöru vel eða þá að einhver hafi verið að ljúga að þeim allt þeirra líf.
En allavega, fólk sem segir til að byrja með að það kunni ekki að syngja fær tvo þumla upp frá mér! Ég er þá ekki að tala um í svona keppnum, heldur bara í lífinu almennt.
En ég er allavega mjög ánægður með Simon sem dómara, þar sem hann er ávallt hreinskilinn og kemur skoðunum sínum á framfæri. Þó hann geti alveg verið svolítið ósanngjarn þá gerir hann það oftast bara við fólk sem á það skilið, þar sem það heldur að það sé best í heimi, kunni að syngja o.s.frv. og svo er það bara ömurlegt í raun og veru. Ég set þumalinn niður fyrir því fólki, en þumalinn upp fyrir Simon. Einnig er þetta ágætt aðhlátursefni.
Ég væri alveg til í að vera í stöðu Simons, þar sem maður situr bara allan daginn og er heiðarlegur/leiðinlegur við þá sem hafa lifað í sjálfsblekkingu allt sitt líf.
En það er engin framtíð fyrir svona drasli hér á Íslandi, þar sem dómararnir eru allir eitthvað svo... leiðinlegir? Ekki beint leiðinlegir almennt, heldur meira svona leiðinlegt áhorfsefni. Ég horfði stundum á íslenska idolið en ég er að velta því fyrir mér af hverju ég hafi gert það. Allavega ekki út af því að þetta voru svona skemmtilegir þættir, heldur bara út af því að maður vildi sjá hvort maður þekkti eitthvað fólk.
En ég ætla allavega ekki að fara út í það að ræða um þetta hryðjuverk X-Factor, sem er víst komið í staðinn fyrir idolið, en guð minn góður! Idolið var svona 10x skárra en það hryðjuverk.
En allavega, ég ætla að halda áfram að tala um American Idol. Einnig er ógeðslega fyndið fólk sem syngur hræðilega en gerir ágætar R&B flækjur og þá heldur það að það sé bara best í heimi út af því að það gerir flottar flækjur. Hahaha, það er svo fyndið!
Svo er svo fyndið þegar dómararnir segja að þetta sé hræðilegt þá kemur fólkið oft með einhverjar afsakanir um að það sé kvefað, þurrt í hálsinum, stressað, o.s.frv. JESÚS!!! Af hverju ekki bara að taka mark á dómurunum og leggja eitthvað annað fyrir sig? Ég skil sumt fólk ekki.En ég ætla að enda þessu færslu á nokkrum fyndnum setningum úr American Idol sem var núna áðan...
Einhver stelpa var að syngja hræðilega þegar Simon ákvað að stoppa hana á fyndinn hátt...
Stelpa syngur: "Give me your love, give me your love, give me your love..."
Simon: No, we're not gonna give you any of our love.
Stelpa syngur: "Give me your love, give me your love, give me your love..."
Simon: No, we're not gonna give you any of our love.
Dómararnir segja eina konu vera hræðilega en konan segist vera svo þurr í hálsinum að hún geti ekki sungið vel. Dómararnir gefa henni þá vatn og leyfa henni að syngja aftur. Eftir að hún er búin að syngja segir Simon...
Simon: Even though you lied in a bathtub full of water with your mouth open, you couldn't sing.
Simon: Even though you lied in a bathtub full of water with your mouth open, you couldn't sing.
Það kemur einhver spikfeitur gaur inn í salinn og þá segir Simon...
Simon: Did you borrow Randy's trousers?
Simon: Did you borrow Randy's trousers?
ALGJÖR SNILLINGUR ÞESSI GAUR!!!
Athugasemdir (