Heitast í Feb:
Engin færslaNýjasta greinin:
Besta vírusvörnin: Ágúst 2010Nýjasti kóðinn:
Athugasemdir:
alexander: frábært
...
solveig: hvar fæst þessi og á...
Gaui: Samhryggist!...
Gaui: Hahahaha djöfull er gaman að...
Ég les:
Deila á FacebookHelgin 16. - 18. mars
Skrifað þriðjud. 20. mars 2007 - 00:10
Um helgina var ég bara að vinna bæði dag og nótt þannig það var lítið djamm hjá mér.
Á föstudaginn mætti ég bara í vinnuna kl 6. Ég var búinn að sofa mjög lítið fyrri nótt þannig ég ákvað að hressa mig aðeins við og fékk mér fjórfaldan Expresso. Það svínvirkaði þó mér hafi orðið mjög óglatt allt kvöldið. Hvort það hafi verið út af Expresso'inu veit ég ekki en það var allavega út af einhverju, þar sem mér leið ekki svona þegar ég mætti fyrr um kvöldið.
Ég var bara á barnum inni í hliðarsalnum. Lionsklúbburinn var með einhverja ráðstefnu þar og hafði keypt einhverja bjórkúta og var ég bara að dæla í þá bjór. Nema hvað, eigandinn af Kringlukránni er einmitt félagi í Lionsklúbbnum og var hann allan tímann við barinn þannig mér fannst það heldur mikil pressa á mér og reyndi ég að gera allt eins vel og ég gat - sem tókst bara bærilega.
Annars var kvöldið bara ágætt. Eftir að Lionsklúbburinn hafði lokið sér í hliðarsalnum var ég bara á aðal barnum frammi. Það var bara mjög fínt. Rúnar Júl var að spila og skemmti ég mér bara vel á barnum með Hafdísi beibí.
En á laugardaginn átti ég að mæta 5. Það er alltaf svo mikið að gera á laugardögum þannig það er nú ekkert skrítið að maður þurfi að mæta aðeins fyrr. En þetta var ágætis kvöld. Mikið af fólki að fara í leikhús sem kemur að borða fyrst hjá okkur og tökum við alltaf jafn vel á móti þeim.
Svo um nóttina var ég bara aftur á barnum með Hafdísi beibí og Rúnar Júl var með hljóðnemann. Þetta var líka ágætis kvöld fyrir utan einn mann sem pirraði mig svakalega þarna um kvöldið. Hann átti gjörsamlega heima við barinn. Hann fór í smá stund frá og kom alltaf með nýja og nýja konu á barinn. Svo bauð hann þeim alltaf upp á drykk og þóttist vera svakalegur sjarmör. Það sem pirraði mig mest var það að hann var alltaf að taka í höndina á mér, skyrtuna eða utan um mig og dró mig svo til sín, líklegast svo ég heyrði betur í sér. Þar að auki var hann mjög drukkinn og hlustaði aldrei á mig. Þegar hann var búinn að taka nokkrum sinnum í mig bað ég hann um að hætta því og var hann frekar tregur að skilja það. En svo þegar ég spurði hann alltaf hvað hann vildi snéri hann sér bara við og fór að tala við konurnar í kringum sig og heyrði þ.a.l. ekkert í mér. Ég varð oftast að pikka í hann svo hann tæki eftir mér.
Það sem pirraði mig mest var bara hvað hann var góður með sig og mikill glaumgosi. Hann var í ógeðslegum fötum þannig það gat varla verið að hann ætti nóg af peningum en samt hélt hann áfram að splæsa á allar konur sem hann augum leit. Greyið maðurinn þegar hann kíkir á heimabankann sinn næst. Hehehe!
En svo í gær á sunnudaginn fórum við Helgi í bíó. Við ætluðum að taka fleiri með okkur en það var annað hvort ekki svarað símanum sínum eða þá skellt á mann, þannig það endaði með því að við fórum bara tveir. Við ætluðum fyrst á 300 en um leið og við komum í Álfabakka var röð út að dyrum, auk þess að það var blað á glugganum á miðasölunni sem stóð á: „Uppselt á 300“. Við ákváðum að sleppa því að fara í bíó þarna út af því að einu myndirnar sem voru í boði fyrir utan 300 voru: Meet the Robinsons og Music and Lyrics. Ekkert spennó þar á ferð.
Við brunuðum þá í Smáralind þar sem Helgi sagði að það væri eitthvað meira spennandi þar og þá fundum við Epic Movie en hún hafði byrjað kl 10 en við vorum þá hálftíma of seinir. Við fórum þá bara á The Number 23 í staðinn.
Myndin fjallar um Walter Sparrow. Kona hans, Agatha Sparrow, gefur honum bók sem ber heitið „The Number 23“ og því meira sem Walter les bókina, því heitar trúir hann að bókin sé skrifuð um líf hans. Hann byrjar að tengja allt við töluna 23 eins og gert var í bókinni. Spurningin er bara hver skrifaði bókina og hvort hún nái tökum á lífi hans.
Mér fannst myndin frekar slök. Þetta er bara þessi típíski sálfræðitryllir. Það sem skemmdi einnig myndina var það að fá Jim Carrey til þess að leika Walter, þar sem maður getur ekki tekið hann alvarlegan í hlutverki eins og þessu. Maður sér hann bara sem grínista og beið maður alltaf eftir því að hann kæmi með hnyttnar athugasemdir eða einhverja brandara í myndinni - en svo var ekki. Það bara passaði ekki!
2/5
En á heildina litið var þetta bara ágætis helgi!
Á föstudaginn mætti ég bara í vinnuna kl 6. Ég var búinn að sofa mjög lítið fyrri nótt þannig ég ákvað að hressa mig aðeins við og fékk mér fjórfaldan Expresso. Það svínvirkaði þó mér hafi orðið mjög óglatt allt kvöldið. Hvort það hafi verið út af Expresso'inu veit ég ekki en það var allavega út af einhverju, þar sem mér leið ekki svona þegar ég mætti fyrr um kvöldið.
Ég var bara á barnum inni í hliðarsalnum. Lionsklúbburinn var með einhverja ráðstefnu þar og hafði keypt einhverja bjórkúta og var ég bara að dæla í þá bjór. Nema hvað, eigandinn af Kringlukránni er einmitt félagi í Lionsklúbbnum og var hann allan tímann við barinn þannig mér fannst það heldur mikil pressa á mér og reyndi ég að gera allt eins vel og ég gat - sem tókst bara bærilega.
Annars var kvöldið bara ágætt. Eftir að Lionsklúbburinn hafði lokið sér í hliðarsalnum var ég bara á aðal barnum frammi. Það var bara mjög fínt. Rúnar Júl var að spila og skemmti ég mér bara vel á barnum með Hafdísi beibí.
En á laugardaginn átti ég að mæta 5. Það er alltaf svo mikið að gera á laugardögum þannig það er nú ekkert skrítið að maður þurfi að mæta aðeins fyrr. En þetta var ágætis kvöld. Mikið af fólki að fara í leikhús sem kemur að borða fyrst hjá okkur og tökum við alltaf jafn vel á móti þeim.
Svo um nóttina var ég bara aftur á barnum með Hafdísi beibí og Rúnar Júl var með hljóðnemann. Þetta var líka ágætis kvöld fyrir utan einn mann sem pirraði mig svakalega þarna um kvöldið. Hann átti gjörsamlega heima við barinn. Hann fór í smá stund frá og kom alltaf með nýja og nýja konu á barinn. Svo bauð hann þeim alltaf upp á drykk og þóttist vera svakalegur sjarmör. Það sem pirraði mig mest var það að hann var alltaf að taka í höndina á mér, skyrtuna eða utan um mig og dró mig svo til sín, líklegast svo ég heyrði betur í sér. Þar að auki var hann mjög drukkinn og hlustaði aldrei á mig. Þegar hann var búinn að taka nokkrum sinnum í mig bað ég hann um að hætta því og var hann frekar tregur að skilja það. En svo þegar ég spurði hann alltaf hvað hann vildi snéri hann sér bara við og fór að tala við konurnar í kringum sig og heyrði þ.a.l. ekkert í mér. Ég varð oftast að pikka í hann svo hann tæki eftir mér.
Það sem pirraði mig mest var bara hvað hann var góður með sig og mikill glaumgosi. Hann var í ógeðslegum fötum þannig það gat varla verið að hann ætti nóg af peningum en samt hélt hann áfram að splæsa á allar konur sem hann augum leit. Greyið maðurinn þegar hann kíkir á heimabankann sinn næst. Hehehe!
En svo í gær á sunnudaginn fórum við Helgi í bíó. Við ætluðum að taka fleiri með okkur en það var annað hvort ekki svarað símanum sínum eða þá skellt á mann, þannig það endaði með því að við fórum bara tveir. Við ætluðum fyrst á 300 en um leið og við komum í Álfabakka var röð út að dyrum, auk þess að það var blað á glugganum á miðasölunni sem stóð á: „Uppselt á 300“. Við ákváðum að sleppa því að fara í bíó þarna út af því að einu myndirnar sem voru í boði fyrir utan 300 voru: Meet the Robinsons og Music and Lyrics. Ekkert spennó þar á ferð.
Við brunuðum þá í Smáralind þar sem Helgi sagði að það væri eitthvað meira spennandi þar og þá fundum við Epic Movie en hún hafði byrjað kl 10 en við vorum þá hálftíma of seinir. Við fórum þá bara á The Number 23 í staðinn.
Myndin fjallar um Walter Sparrow. Kona hans, Agatha Sparrow, gefur honum bók sem ber heitið „The Number 23“ og því meira sem Walter les bókina, því heitar trúir hann að bókin sé skrifuð um líf hans. Hann byrjar að tengja allt við töluna 23 eins og gert var í bókinni. Spurningin er bara hver skrifaði bókina og hvort hún nái tökum á lífi hans.
Mér fannst myndin frekar slök. Þetta er bara þessi típíski sálfræðitryllir. Það sem skemmdi einnig myndina var það að fá Jim Carrey til þess að leika Walter, þar sem maður getur ekki tekið hann alvarlegan í hlutverki eins og þessu. Maður sér hann bara sem grínista og beið maður alltaf eftir því að hann kæmi með hnyttnar athugasemdir eða einhverja brandara í myndinni - en svo var ekki. Það bara passaði ekki!
2/5En á heildina litið var þetta bara ágætis helgi!
Athugasemdir (