Söngkeppni Framhaldsskólanna
Skrifað þriðjud. 17. apríl 2007 - 00:10Eins og flestir vita fórum við Helgi til Akureyrar um helgina síðustu og kepptum í Söngkeppni Framhaldsskólanna fyrir hönd Borgarholtsskóla með lagið Agndofa, sem er íslensk þýðing af laginu Lonestar - Amazed. Við unnum ekki en orðrómurinn er að við höfum lent í 4. sæti. Ég veit ekki hvert sannleiksgildið er í því og skiptir það heldur ekki neinu máli. Við fórum bara til þess að hafa gaman og tókst okkur það.
Á föstudeginum æfðum við Helgi okkur bara og slöppuðum af. Við fengum að sofa aðeins út en vöknuðum svo og fórum beint upp í skóla að æfa. Við fengum sér stofu fyrir okkur þar sem strákarnir hentu upp kerfinu fyrir okkur þar. Við tókum nokkur rennslu í gegn þar áður en við létum gott heita og fórum heim að pakka. Við byrjuðum á því að fara á American Style að fá okkur að borða og fórum svo heim til mín að pakka mér. Svo fórum við í ríkið og keyptum kassa af bjór og svo lág leið okkar til Helga að pakka honum.
Þegar pökkunin var búin fengum við Andra til að skutla okkur út á flugvöll. Andri var að sjálfsögðu til í það og kom til Helga beint úr skólanum. Ég man bara hvað það var ógeðslega þröngt í bílnum þar sem Andri var með einhverja tvo fótbolta á golfinu, ásamt því að Helgi þurfti að geyma gítarinn sinn í farþegasætinu hjá mér.
Þegar við vorum komnir upp á flugvöll kvöddum við bara Andra og fórum inn. Við biðum í smá stund en svo komu Birgir Örn og Einar úr nemendafélaginu, þar sem það átti eftir að borga flugmiðana okkar. Svo um leið og þeir komu færðu þeir okkur Helga símana sem við áttum að fá fyrir að hafa unnið söngvakeppnina í Borgarholtsskóla. Þeir sögðu okkur bara að komast að því hver ætti að fá hvaða síma. Verst var að þessir símar voru ekki af sömu gerð, og minnir mig að Helgi hafi sagt orðrétt: „Við erum í alvöru að fara að slást upp á hver fær hvaða síma“ - og var hann ekkert að djóka.
Málið er að símarnir voru af gerðunum Nokia 6280 og Nokia 6101, og að sjálfsögðu var 6101 miklu lélegri og ljótari. Við vildum auðvitað báðir 6280 símann, þar sem hann var geðveikur! 6101 síminn var einhver ljótur samlokusími sem kostaði 1/4 minna en 6280 síminn og var með helmingi færri fídusum.

Eftir að við vorum komnir með flugmiðana í hendurnar biðum við bara eftir fluginu. Flugið var mjög þægilegt og tók einungis 30-40 mínútur. Mun skárra en að keyra.
Svo þegar við komum til Akureyrar hringdum við í Jóa og Gunna, sem keyrðu til Akureyrar, og báðum þá um að sækja okkur. Við þurftum ekki að bíða lengi þar sem þeir voru enga stund á staðinn. Fyrsti áfangastaður var Vodafone þar sem við ætluðum að skipta símadruslunni.
Þegar við komum á Glerártorg skelltum við okkur inn í Vodafone, þar sem við reyndum að skipta símanum. Þá var bara síminn uppseldur og var hættur í framleiðslu. Við vorum heillengi þarna og það þurfti einhver að taka við símanum og fá honum skipt. Gallinn var bara að það var enginn sími eins og þessi og allir þeir sem voru í sama verðflokki voru ljótir og algjört drasl. Svo fundum við einn síma sem var svona svipaður 6280 símanum en hann var frá Samsung og það var ekki ásættanlegt. Það endaði með því að Helgi sætti sig við að ég fengi símann og fékk í staðinn innleggsdótu í staðinn fyrir símann. Svo til að jafna mismuninn sagðist ég ætla að borga honum 5000 kr. aukalega, þar sem 6280 síminn kostaði 19.900 kr. en 6101 síminn kostaði bara 14.900 kr.
Eftir þetta vesen allt saman skelltum við okkur í það að kaupa snakk, ídýfur, kók og poka. Við vorum ekki lengi að því en töfðumst aðeins þar sem við áttum í erfiðleikum með að finna pokana, en ég fann þá að lokum.
Við hringdum í Jóa og Gunna og þeir komu eins og skot. Þá tók við að finna íbúðina okkar, en Helgi fékk að láni orlofsíbúð sem er í eigu Húsasmiðjunnar. Það tók okkur heillangan tíma að finna þessa helvítis íbúð og þurftum við að spyrja nokkra aðila, þ.á.m. slökkviliðsmann. Hann var svo vinalegur og góður að hann reddaði staðsetningunni eins og skot þannig við fundum þetta að lokum.
Þegar við komum í íbúðina komum við okkur bara vel fyrir og fórum svo og horfðum á The Pianist, en hún kom okkur skemmtilega á óvart. Við héldum að hún fjallaði bara um eymdarlegt líf píanóleikara en svo var ekki. Hún var aðalega um þegar Nazistarnir hertóku og drápu gyðingana. Það var svolítið sorglegt að sjá þessa mynd þar sem maður gerði sér aldrei alvöru grein fyrir því hversu hræðilegt þetta var allt saman. En myndin er mjög góð og mæli ég hiklaust með henni!
Eftir myndina tókum við okkur bara til fyrir æfingu sem haldin var í íþróttahöllinni. Inga var svo æðisleg að skutla okkur á æfinguna. Takk fyrir það, Inga mín.
Æfingin gekk ágætlega fyrir sig. Við tókum bara lagið tvisvar sinnum, þar sem við höfðum ekki mikinn tíma. Eftir æfinguna skelltum við okkur á Bautann þar sem við fengum okkur að borða. Við vorum búnir að ákveða að fá okkur ekki bjór fyrir keppnina, en það breyttist svo í einn og að lokum í tvo. Við vorum ekki búnir að borða neitt heillengi þannig við fundum á okkur eftir þessa tvo bjóra.
En um kvöldið var nú fátt gert. Við skelltum okkur bara aðeins á rúntinn með Ingu og Kötu. Svo fórum við bara heim og kláruðum The Pianist. Svo fórum við bara snemma að sofa, þar sem við þurftum að vakna snemma næst dag.
Á laugardaginn vöknuðum við tiltölulega snemma (á miðað við laugardag). Við vorum komnir á fætur kl 11 og byrjuðum þá að taka okkur til fyrir æfingu sem var klukkan 1. Við tókum lagið einu sinni á æfingunni og fórum svo bara. Við skelltum okkur á Búlluna, en við Helgi höfum ekki góða reynslu af henni. Þetta var samt ágætlega vel heppnað í þetta skiptið og fóru engar eldvarnarbjöllur í gang.
Eftir að hafa fengið okkur að borða fórum við bara heim í íbúð og slöppuðum af. Svo byrjuðum við bara að taka okkur til þar sem við áttum að vera mættir aftur upp í íþróttahöll kl hálf 5. Ég var náttúrulega fáránlega lengi að taka mig til. Við komum víst korteri of seint en það var víst allt í lagi þar sem allt var svolítið eftir á.
Við vorum mættir á generalprufuna og settumst bara. Gunni og Jói voru með okkur og og horfðum við bara á. Svo kom að okkur og fórum við bara upp á svið og tókum lagið einu sinni. Það var ágætlega heppnað en við höfðum átt í smá raddvandræðum. Við þömbuðum bara sítrónute fyrr um daginn, sem Gunni stal frá Hótel KEA, og strepsils hálsbrjóstsykra.
Það var nú ekki margt sem gerðist þarna nema það að við horfðum á öll atriðin og tókum eina prufu, en það var í fyrsta skipti sem við sáum öll atriðin. Um leið og við vorum komnir á svið í generalprufunni var gítarinn hans Helga rammfalskur. Hann hafði skilið hann eftir í smá stund og allt í einu varð hann rammfalskur. Við vorum sem sagt komnir á svið og tilbúnir en þá þurfti hann að stilla gítarinn, sem var frekar vandræðalegt!
Eftir prufuna fórum við bara í smink. Við vorum púðraðir til andskotans. Ég man að ég var ekki að fíla að það hefði verið púðrað hendurnar á mér, þar sem það fór bara allt í flottu fötin mín. Svo þurfti ég auðvitað að þurrka svitann af enninu mínu í skyrtuna og púðurklessan sem fylgdi þar með. Ekki beint skemmtilegt að fá þetta í fötin sín.
Við tókum smá labb heim. Það var nú ekkert svakalega langt en það voru alveg góðar 15 mínútur. Við fórum bara heim og tókum því rólega. Svo þegar við áttum að mæta aftur fékk Gunni vin sinn til að skutla okkur aftur upp í íþróttahöll.
Uppi í höll var komið öllum keppendunum fyrir inni í pínulitlu herbergi með pínulítið sjónvarp þar sem við gátum horft á keppnina í sjónvarpinu. Við vorum ekkert sérlega stressaðir þarna þar sem þetta hafði ekki verið neitt mál hingað til.
Rétt áður en það kom að okkur fórum við í smá smink aftur, þar sem það var lagað púðrið framan í okkur og ég fór í smá hár, þar sem breytingin var bara til hins verra. Þetta var svo fullkomið áður en ég fór, en ég þurfti endilega að biðja um hárlakk hjá hárgreiðslukonunni og þá fór hún sjálfkrafa að fikta í hárinu á mér.
Helgi stillti gítarinn við sviðið, þar sem sviðsstjórinn sagði að hann gæti afstillst í hitanum. Svo var komið að okkur. Við vorum strax á eftir auglýsingahléi og biðum við í smá stund uppi á sviði áður en við byrjuðum. Fyrst var kynnt dómnefndina og svo þurftu Hera Björk og Helga Braga að vera með sína brandara, en svo var komið að okkur.
Ég var fáránlega stressaður á sviðinu! Þó þið hafið ekki séð það þá var ég það samt. Ég bara leit yfir allan fjöldann og bara VÁ! Þetta var ekki eins og á æfingunni, en ég reyndi að halda aftur af mér og reyna að sleppa því að sýna að ég væri svona stressaður en það kom að sjálfsögðu fram í söngnum. Einnig var hitinn á þessu sviði óbærilegur en ég og Helgi erum vissir um að það hafi verið 40+ °C þarna!

Þegar við vorum búnir skellti ég mér strax út í sígó, þar sem spennufallið var gríðarlegt! Helgi kom að sjálfsögðu með mér. Svo fórum við bara upp og kláruðum að horfa á keppnina.
Okkur langaði svo í bjór að það var ekki fyndið. Planið var að syngja og drífa sig svo heim að þamba bjór en við komumst ekki heim, þar sem við þurftum að bíða eftir úrslitunum. En strax eftir þau drifum við okkur heim að þamba, en það var ekki fyrr en í kringum 11-12 leytið!
Úrslitin í þessari keppni voru mjög sanngjörn, þar sem það fór ekki fram hjá neinum að Eyþór hafi verið besti söngvarinn og með flottasta lagið. Ég er allavega með þetta lag á heilanum, sérstaklega millispilið á hljómborðinu! En ég vil bara óska Eyþóri innilega til hamingju með sigurinn, Arnari og systir hans innilega til hamingju með 2. sætið og Nönnu innilega til hamingju með 3. sætið. MH vann víst símakosninguna en atriðið þeirra var fáránlega flott. Þetta var reyndar söngkeppni en í atriðinu þeirra var mjög lítill söngur. En samt frábært hjá þeim!
Eftir keppnina og úrslitin drifum við okkur heim að þamba. Við náðum að klára sirka kippu á þessum 1 klukkutíma sem við vorum uppi í íbúð, enda vorum við vel góðir eftir á. Við fórum á ballið sem haldið var eftir söngkeppnina en áður en við fórum inn á meðan við vorum að klára að þamba lenti ég í beatbox keppni við vin hans Gunna. Hahaha, hann rústaði mér með einhverjum Jamaica töktum. Fínn gaur.
Svo þegar við ætluðum að labba inn VIP innganginn sem við höfðum alltaf labbað inn á meðan við vorum að taka þátt í þessu öllu saman, þá var okkur bara meinað aðgangi þegar við komum í þetta skiptið þegar ballið var byrjað. Við fórum þá að aðal inngangnum en það var ekkert grín hvað það var stappað af unglingum.
Við hittum einhvern gaur sem kannaðist við okkur úr keppninni og spurði hvort hann mætti koma inn með okkur. Við játuðum því ef hann myndi koma okkur í gegnum þetta lið, og þá byrjaði hann bara að troða og öskra: „VIP“ og komumst við loksins inn, þökk sé honum.
Við innganginn var ég látinn blása! Það var leitað á öllum þarna og sumir látnir blása, þ.á.m. ég! Ég var ekki alveg nógu sáttur við það þar sem ég mældist blindfullur. Ég sagði samt gaurnum að ég væri bara búinn með einn bjór og tók hann það til greina og hleypti mér inn. Hehehe, fjúff. Ég heppinn!
Inni á ballinu týndi ég strax Helga. En ég hef aldrei á ævi minni fengið svona mikla kvenhylli og athygli. Það voru nánast allir að koma upp að mér og segja mér hversu vel ég syngi og hversu flott þetta hafi verið hjá okkur. Það voru líka svartir sauðir sem létu ekki axlaböndin mín í friði.
Ballið var gjörsamlega stappað en samt mjög gaman. Hljómsveitin BUFF var að spila ásamt Páli Óskari sem var DJ. Þetta var mjög gaman og skemmtum við Helgi, Jói og Gunni okkur konunglega! Við fengum ótrúlega mikla athygli og voru axlaböndin og hvítu skórnir greinilega að gera góða hluti!
Eftir ballið röltum ég, Helgi og Jói á Capone, þar sem við fengum frítt inn. Celebs! Svo vorum við stutta stund þar en fórum svo fljótt út, þar sem við fórum bara upp í íbúð og sötruðum þar áfram. Það komu að sjálfsögðu stelpur með okkur í eftirpartýið og var að sjálfsögðu tekið upp gítarinn og sungið og drukkið!
Eftir partýið voru bara ég, Helgi, Jói og Marsibil eftir. Ég og Helgi byrjuðum að rífast og var hann næstum því búinn að kýla mig þarna um kvöldið. Við vorum tveir búnir með kassa saman þannig við vorum vel fullir og út úr heiminum. Helgi fór inn í herbergi að sofa og Marsibil fór á eftir honum og ég var einmitt þá í símanum við Gumma og sagði honum bara upp á djókið að Helgi væri að fara að ríða Marsibil. Þá kom Helgi alveg brjálaður út úr herberginu og pottaðu puttanum eitthvað framan í mig og sagðist ætla að kýla mig. Ég sagði honum bara að gera það en hann gerði það ekki. Í staðinn grýtti hann bara símanum sínum í vegginn. En þetta var einungis út af of mikilli drykkju!
Á sunnudaginn vöknuðum við ógeðslega þunnir! Tvær kippur fara greinilega ekkert sérlega vel í mann þar sem þynnkan var við völdin. Við röltum á Bautann og fengum okkur ógeðslega dýra máltíð sem kostaði okkur 3000 kr. hvor.


Eftir máltíðina röltum við bara heim á leið og byrjuðum að taka til. Jói hafði stungið af um morguninn og sleppti því að taka til með okkur. Hann var einna helst sóðalegastur þarna, þar sem hann þurfti að sjóða sér núðlur, sulla bjór út um allt og hrækja út um allt. Alveg æðislegt. En okkur Helga tókst að þrífa allt mjög vel. Við skiptum niður verkum og sá ég um að ryksuga og þurrka af borðum (bjórblettina) og Helgi sá um að skúra og eitthvað fleira. Ágætlega vel heppnað hjá okkur.
Svo var komið að því að drulla sér frá þessu skítapleisi en Helgi hringi í Ester vinkonu sína og bað hana um að skutla okkur á flugvöllinn. Hún átti ekki bíl þannig hún þurfti að biðja kærastann sinn um að skutla okkur. Það fyndna var að þau komu þarna tvö að skutla okkur á flugvöllinn. Af hverju gat hún ekki bara fengið lánaðan bílinn? En allavega, við komumst á flugvöllinn!
Flugið var mjög þægilegt og svaf ég alla leiðina. Svo komum við heim og pabbi Helga, Þorvaldur, sótti okkur á flugvöllinn. Hann fór heim til Grétars, þar sem þau ætluðu að taka upp keppnina á DVD disk. En diskurinn var í láni hjá systir Grétars þannig Þorvaldur skutlaði okkur þangað til að sækja diskinn.
Þegar ég kom heim prófaði ég diskinn og þá var hann gjörsamlega handónýtur. Hann var rispaður til helvítis með tveim djúpum rispum og helling af litlum. Leiðinlegt en ég náði í upptökuna af torrent, en það er ekkert í sérlega góðum gæðum.
En ég er að verða handlama af skrifum og þarf að mæta eldsnemma í skólann á morgun, þannig ég er að spá í að segja þetta bara mjög gott í bili. Ég vil bara enda á því að þakka Helga, Jóa og Gunna kærlega fyrir helgina. Ég bjóst ekki við því að þetta yrði svona langt en svona er þegar maður þarf að skrifa söguna frá A-Ö.
Ég tók mig til í gær og tók upp lögin úr keppninni og setti í MP3 skrá, þannig þið getið sótt lögin hér fyrir neðan. Ég tók reyndar bara bestu lögin þar sem ég nenni ekki að vera að fylla svæðið mitt.
Hér eru lögin...
Á föstudeginum æfðum við Helgi okkur bara og slöppuðum af. Við fengum að sofa aðeins út en vöknuðum svo og fórum beint upp í skóla að æfa. Við fengum sér stofu fyrir okkur þar sem strákarnir hentu upp kerfinu fyrir okkur þar. Við tókum nokkur rennslu í gegn þar áður en við létum gott heita og fórum heim að pakka. Við byrjuðum á því að fara á American Style að fá okkur að borða og fórum svo heim til mín að pakka mér. Svo fórum við í ríkið og keyptum kassa af bjór og svo lág leið okkar til Helga að pakka honum.
Þegar pökkunin var búin fengum við Andra til að skutla okkur út á flugvöll. Andri var að sjálfsögðu til í það og kom til Helga beint úr skólanum. Ég man bara hvað það var ógeðslega þröngt í bílnum þar sem Andri var með einhverja tvo fótbolta á golfinu, ásamt því að Helgi þurfti að geyma gítarinn sinn í farþegasætinu hjá mér.
Þegar við vorum komnir upp á flugvöll kvöddum við bara Andra og fórum inn. Við biðum í smá stund en svo komu Birgir Örn og Einar úr nemendafélaginu, þar sem það átti eftir að borga flugmiðana okkar. Svo um leið og þeir komu færðu þeir okkur Helga símana sem við áttum að fá fyrir að hafa unnið söngvakeppnina í Borgarholtsskóla. Þeir sögðu okkur bara að komast að því hver ætti að fá hvaða síma. Verst var að þessir símar voru ekki af sömu gerð, og minnir mig að Helgi hafi sagt orðrétt: „Við erum í alvöru að fara að slást upp á hver fær hvaða síma“ - og var hann ekkert að djóka.
Málið er að símarnir voru af gerðunum Nokia 6280 og Nokia 6101, og að sjálfsögðu var 6101 miklu lélegri og ljótari. Við vildum auðvitað báðir 6280 símann, þar sem hann var geðveikur! 6101 síminn var einhver ljótur samlokusími sem kostaði 1/4 minna en 6280 síminn og var með helmingi færri fídusum.

Hér eru símarnir. Þið hljótið að skilja af hverju við ætluðum að slást upp á símann ![]()
Eftir að við vorum komnir með flugmiðana í hendurnar biðum við bara eftir fluginu. Flugið var mjög þægilegt og tók einungis 30-40 mínútur. Mun skárra en að keyra.
Svo þegar við komum til Akureyrar hringdum við í Jóa og Gunna, sem keyrðu til Akureyrar, og báðum þá um að sækja okkur. Við þurftum ekki að bíða lengi þar sem þeir voru enga stund á staðinn. Fyrsti áfangastaður var Vodafone þar sem við ætluðum að skipta símadruslunni.
Þegar við komum á Glerártorg skelltum við okkur inn í Vodafone, þar sem við reyndum að skipta símanum. Þá var bara síminn uppseldur og var hættur í framleiðslu. Við vorum heillengi þarna og það þurfti einhver að taka við símanum og fá honum skipt. Gallinn var bara að það var enginn sími eins og þessi og allir þeir sem voru í sama verðflokki voru ljótir og algjört drasl. Svo fundum við einn síma sem var svona svipaður 6280 símanum en hann var frá Samsung og það var ekki ásættanlegt. Það endaði með því að Helgi sætti sig við að ég fengi símann og fékk í staðinn innleggsdótu í staðinn fyrir símann. Svo til að jafna mismuninn sagðist ég ætla að borga honum 5000 kr. aukalega, þar sem 6280 síminn kostaði 19.900 kr. en 6101 síminn kostaði bara 14.900 kr.
Eftir þetta vesen allt saman skelltum við okkur í það að kaupa snakk, ídýfur, kók og poka. Við vorum ekki lengi að því en töfðumst aðeins þar sem við áttum í erfiðleikum með að finna pokana, en ég fann þá að lokum.
Við hringdum í Jóa og Gunna og þeir komu eins og skot. Þá tók við að finna íbúðina okkar, en Helgi fékk að láni orlofsíbúð sem er í eigu Húsasmiðjunnar. Það tók okkur heillangan tíma að finna þessa helvítis íbúð og þurftum við að spyrja nokkra aðila, þ.á.m. slökkviliðsmann. Hann var svo vinalegur og góður að hann reddaði staðsetningunni eins og skot þannig við fundum þetta að lokum.
Þegar við komum í íbúðina komum við okkur bara vel fyrir og fórum svo og horfðum á The Pianist, en hún kom okkur skemmtilega á óvart. Við héldum að hún fjallaði bara um eymdarlegt líf píanóleikara en svo var ekki. Hún var aðalega um þegar Nazistarnir hertóku og drápu gyðingana. Það var svolítið sorglegt að sjá þessa mynd þar sem maður gerði sér aldrei alvöru grein fyrir því hversu hræðilegt þetta var allt saman. En myndin er mjög góð og mæli ég hiklaust með henni!
Eftir myndina tókum við okkur bara til fyrir æfingu sem haldin var í íþróttahöllinni. Inga var svo æðisleg að skutla okkur á æfinguna. Takk fyrir það, Inga mín.
Æfingin gekk ágætlega fyrir sig. Við tókum bara lagið tvisvar sinnum, þar sem við höfðum ekki mikinn tíma. Eftir æfinguna skelltum við okkur á Bautann þar sem við fengum okkur að borða. Við vorum búnir að ákveða að fá okkur ekki bjór fyrir keppnina, en það breyttist svo í einn og að lokum í tvo. Við vorum ekki búnir að borða neitt heillengi þannig við fundum á okkur eftir þessa tvo bjóra.
En um kvöldið var nú fátt gert. Við skelltum okkur bara aðeins á rúntinn með Ingu og Kötu. Svo fórum við bara heim og kláruðum The Pianist. Svo fórum við bara snemma að sofa, þar sem við þurftum að vakna snemma næst dag.
Á laugardaginn vöknuðum við tiltölulega snemma (á miðað við laugardag). Við vorum komnir á fætur kl 11 og byrjuðum þá að taka okkur til fyrir æfingu sem var klukkan 1. Við tókum lagið einu sinni á æfingunni og fórum svo bara. Við skelltum okkur á Búlluna, en við Helgi höfum ekki góða reynslu af henni. Þetta var samt ágætlega vel heppnað í þetta skiptið og fóru engar eldvarnarbjöllur í gang.
Eftir að hafa fengið okkur að borða fórum við bara heim í íbúð og slöppuðum af. Svo byrjuðum við bara að taka okkur til þar sem við áttum að vera mættir aftur upp í íþróttahöll kl hálf 5. Ég var náttúrulega fáránlega lengi að taka mig til. Við komum víst korteri of seint en það var víst allt í lagi þar sem allt var svolítið eftir á.
Við vorum mættir á generalprufuna og settumst bara. Gunni og Jói voru með okkur og og horfðum við bara á. Svo kom að okkur og fórum við bara upp á svið og tókum lagið einu sinni. Það var ágætlega heppnað en við höfðum átt í smá raddvandræðum. Við þömbuðum bara sítrónute fyrr um daginn, sem Gunni stal frá Hótel KEA, og strepsils hálsbrjóstsykra.
Það var nú ekki margt sem gerðist þarna nema það að við horfðum á öll atriðin og tókum eina prufu, en það var í fyrsta skipti sem við sáum öll atriðin. Um leið og við vorum komnir á svið í generalprufunni var gítarinn hans Helga rammfalskur. Hann hafði skilið hann eftir í smá stund og allt í einu varð hann rammfalskur. Við vorum sem sagt komnir á svið og tilbúnir en þá þurfti hann að stilla gítarinn, sem var frekar vandræðalegt!
Eftir prufuna fórum við bara í smink. Við vorum púðraðir til andskotans. Ég man að ég var ekki að fíla að það hefði verið púðrað hendurnar á mér, þar sem það fór bara allt í flottu fötin mín. Svo þurfti ég auðvitað að þurrka svitann af enninu mínu í skyrtuna og púðurklessan sem fylgdi þar með. Ekki beint skemmtilegt að fá þetta í fötin sín.
Við tókum smá labb heim. Það var nú ekkert svakalega langt en það voru alveg góðar 15 mínútur. Við fórum bara heim og tókum því rólega. Svo þegar við áttum að mæta aftur fékk Gunni vin sinn til að skutla okkur aftur upp í íþróttahöll.
Uppi í höll var komið öllum keppendunum fyrir inni í pínulitlu herbergi með pínulítið sjónvarp þar sem við gátum horft á keppnina í sjónvarpinu. Við vorum ekkert sérlega stressaðir þarna þar sem þetta hafði ekki verið neitt mál hingað til.
Rétt áður en það kom að okkur fórum við í smá smink aftur, þar sem það var lagað púðrið framan í okkur og ég fór í smá hár, þar sem breytingin var bara til hins verra. Þetta var svo fullkomið áður en ég fór, en ég þurfti endilega að biðja um hárlakk hjá hárgreiðslukonunni og þá fór hún sjálfkrafa að fikta í hárinu á mér.
Helgi stillti gítarinn við sviðið, þar sem sviðsstjórinn sagði að hann gæti afstillst í hitanum. Svo var komið að okkur. Við vorum strax á eftir auglýsingahléi og biðum við í smá stund uppi á sviði áður en við byrjuðum. Fyrst var kynnt dómnefndina og svo þurftu Hera Björk og Helga Braga að vera með sína brandara, en svo var komið að okkur.
Ég var fáránlega stressaður á sviðinu! Þó þið hafið ekki séð það þá var ég það samt. Ég bara leit yfir allan fjöldann og bara VÁ! Þetta var ekki eins og á æfingunni, en ég reyndi að halda aftur af mér og reyna að sleppa því að sýna að ég væri svona stressaður en það kom að sjálfsögðu fram í söngnum. Einnig var hitinn á þessu sviði óbærilegur en ég og Helgi erum vissir um að það hafi verið 40+ °C þarna!

Helgi og ég uppi á sviði í keppninni sjálfri
Þegar við vorum búnir skellti ég mér strax út í sígó, þar sem spennufallið var gríðarlegt! Helgi kom að sjálfsögðu með mér. Svo fórum við bara upp og kláruðum að horfa á keppnina.
Okkur langaði svo í bjór að það var ekki fyndið. Planið var að syngja og drífa sig svo heim að þamba bjór en við komumst ekki heim, þar sem við þurftum að bíða eftir úrslitunum. En strax eftir þau drifum við okkur heim að þamba, en það var ekki fyrr en í kringum 11-12 leytið!
Úrslitin í þessari keppni voru mjög sanngjörn, þar sem það fór ekki fram hjá neinum að Eyþór hafi verið besti söngvarinn og með flottasta lagið. Ég er allavega með þetta lag á heilanum, sérstaklega millispilið á hljómborðinu! En ég vil bara óska Eyþóri innilega til hamingju með sigurinn, Arnari og systir hans innilega til hamingju með 2. sætið og Nönnu innilega til hamingju með 3. sætið. MH vann víst símakosninguna en atriðið þeirra var fáránlega flott. Þetta var reyndar söngkeppni en í atriðinu þeirra var mjög lítill söngur. En samt frábært hjá þeim!
Eftir keppnina og úrslitin drifum við okkur heim að þamba. Við náðum að klára sirka kippu á þessum 1 klukkutíma sem við vorum uppi í íbúð, enda vorum við vel góðir eftir á. Við fórum á ballið sem haldið var eftir söngkeppnina en áður en við fórum inn á meðan við vorum að klára að þamba lenti ég í beatbox keppni við vin hans Gunna. Hahaha, hann rústaði mér með einhverjum Jamaica töktum. Fínn gaur.
Svo þegar við ætluðum að labba inn VIP innganginn sem við höfðum alltaf labbað inn á meðan við vorum að taka þátt í þessu öllu saman, þá var okkur bara meinað aðgangi þegar við komum í þetta skiptið þegar ballið var byrjað. Við fórum þá að aðal inngangnum en það var ekkert grín hvað það var stappað af unglingum.
Við hittum einhvern gaur sem kannaðist við okkur úr keppninni og spurði hvort hann mætti koma inn með okkur. Við játuðum því ef hann myndi koma okkur í gegnum þetta lið, og þá byrjaði hann bara að troða og öskra: „VIP“ og komumst við loksins inn, þökk sé honum.
Við innganginn var ég látinn blása! Það var leitað á öllum þarna og sumir látnir blása, þ.á.m. ég! Ég var ekki alveg nógu sáttur við það þar sem ég mældist blindfullur. Ég sagði samt gaurnum að ég væri bara búinn með einn bjór og tók hann það til greina og hleypti mér inn. Hehehe, fjúff. Ég heppinn!
Inni á ballinu týndi ég strax Helga. En ég hef aldrei á ævi minni fengið svona mikla kvenhylli og athygli. Það voru nánast allir að koma upp að mér og segja mér hversu vel ég syngi og hversu flott þetta hafi verið hjá okkur. Það voru líka svartir sauðir sem létu ekki axlaböndin mín í friði.
Ballið var gjörsamlega stappað en samt mjög gaman. Hljómsveitin BUFF var að spila ásamt Páli Óskari sem var DJ. Þetta var mjög gaman og skemmtum við Helgi, Jói og Gunni okkur konunglega! Við fengum ótrúlega mikla athygli og voru axlaböndin og hvítu skórnir greinilega að gera góða hluti!
Eftir ballið röltum ég, Helgi og Jói á Capone, þar sem við fengum frítt inn. Celebs! Svo vorum við stutta stund þar en fórum svo fljótt út, þar sem við fórum bara upp í íbúð og sötruðum þar áfram. Það komu að sjálfsögðu stelpur með okkur í eftirpartýið og var að sjálfsögðu tekið upp gítarinn og sungið og drukkið!
Eftir partýið voru bara ég, Helgi, Jói og Marsibil eftir. Ég og Helgi byrjuðum að rífast og var hann næstum því búinn að kýla mig þarna um kvöldið. Við vorum tveir búnir með kassa saman þannig við vorum vel fullir og út úr heiminum. Helgi fór inn í herbergi að sofa og Marsibil fór á eftir honum og ég var einmitt þá í símanum við Gumma og sagði honum bara upp á djókið að Helgi væri að fara að ríða Marsibil. Þá kom Helgi alveg brjálaður út úr herberginu og pottaðu puttanum eitthvað framan í mig og sagðist ætla að kýla mig. Ég sagði honum bara að gera það en hann gerði það ekki. Í staðinn grýtti hann bara símanum sínum í vegginn. En þetta var einungis út af of mikilli drykkju!
Á sunnudaginn vöknuðum við ógeðslega þunnir! Tvær kippur fara greinilega ekkert sérlega vel í mann þar sem þynnkan var við völdin. Við röltum á Bautann og fengum okkur ógeðslega dýra máltíð sem kostaði okkur 3000 kr. hvor.

Helgi ógeðslega ferskur á Bautanum!

Ég ógeðslega ferskur á Bautanum. Samt miklu ferskari en Helgi
Eftir máltíðina röltum við bara heim á leið og byrjuðum að taka til. Jói hafði stungið af um morguninn og sleppti því að taka til með okkur. Hann var einna helst sóðalegastur þarna, þar sem hann þurfti að sjóða sér núðlur, sulla bjór út um allt og hrækja út um allt. Alveg æðislegt. En okkur Helga tókst að þrífa allt mjög vel. Við skiptum niður verkum og sá ég um að ryksuga og þurrka af borðum (bjórblettina) og Helgi sá um að skúra og eitthvað fleira. Ágætlega vel heppnað hjá okkur.
Svo var komið að því að drulla sér frá þessu skítapleisi en Helgi hringi í Ester vinkonu sína og bað hana um að skutla okkur á flugvöllinn. Hún átti ekki bíl þannig hún þurfti að biðja kærastann sinn um að skutla okkur. Það fyndna var að þau komu þarna tvö að skutla okkur á flugvöllinn. Af hverju gat hún ekki bara fengið lánaðan bílinn? En allavega, við komumst á flugvöllinn!
Flugið var mjög þægilegt og svaf ég alla leiðina. Svo komum við heim og pabbi Helga, Þorvaldur, sótti okkur á flugvöllinn. Hann fór heim til Grétars, þar sem þau ætluðu að taka upp keppnina á DVD disk. En diskurinn var í láni hjá systir Grétars þannig Þorvaldur skutlaði okkur þangað til að sækja diskinn.
Þegar ég kom heim prófaði ég diskinn og þá var hann gjörsamlega handónýtur. Hann var rispaður til helvítis með tveim djúpum rispum og helling af litlum. Leiðinlegt en ég náði í upptökuna af torrent, en það er ekkert í sérlega góðum gæðum.
En ég er að verða handlama af skrifum og þarf að mæta eldsnemma í skólann á morgun, þannig ég er að spá í að segja þetta bara mjög gott í bili. Ég vil bara enda á því að þakka Helga, Jóa og Gunna kærlega fyrir helgina. Ég bjóst ekki við því að þetta yrði svona langt en svona er þegar maður þarf að skrifa söguna frá A-Ö.
Ég tók mig til í gær og tók upp lögin úr keppninni og setti í MP3 skrá, þannig þið getið sótt lögin hér fyrir neðan. Ég tók reyndar bara bestu lögin þar sem ég nenni ekki að vera að fylla svæðið mitt.
Hér eru lögin...
Athugasemdir (

