Kjánaleg afgreiðsla
Skrifað fimmtud. 21. júní 2007 - 01:05Á leiðinni heim úr vinnunni stoppaði ég við í lúgunni uppi í Olís Gullinbrú, þar sem ég var að deyja úr þorsta.
Eftir skamma stund kemur ung stúlka í lúguna, sem spyr hvort hún geti aðstoðað mig. Samtalið var eitthvað á þessa leið...
Eftir smá fyrirvelting fattaði hún að ég hafði beðið um kók í dós en ekki gleri, varð vandræðaleg og fór að hlæja. Ég get vel ímyndað mér að henni hafi liðið mjög kjánalega við þetta. Þetta var samt bráðfyndið.
Eftir að ég var búinn að vinna uppi í húsi og var á heimleið ákvað ég að fá mér eitthvað að borða og skellti mér aftur í Olís bílalúguna. Þar hitti ég sömu stelpuna aftur og bað ég bara um samloku, en þar sem það var ekki til sinnepssósa pantaði ég mér ostborgara og kók í dós - og bað hana sérstaklega um að opna ekki dósina.
Á meðan ég beið eftir hamborgaranum ákvað ég að segja henni að hún gæti lesið þetta á blogginu mínu, og sagði ég henni það. En þá sagðist hún hafa vitað af blogginu mínu. Það kom mér mjög á óvart að einhver ókunnug afgreiðslustúlka í Olís vissi um bloggsíðuna mína, en eftir smá fyrirveltingar og spurningar, komst ég að því að þetta var frænka mín sem ég hef ekki hitt í mörg mörg ár.
Skemmtilegt nokk.
Eftir skamma stund kemur ung stúlka í lúguna, sem spyr hvort hún geti aðstoðað mig. Samtalið var eitthvað á þessa leið...
Afgreiðslustúlkan: Get ég aðstoðað þig?
Ég: Já, ég ætla að fá eina kók í dós
Afgreiðslustúlkan: Viltu að ég opni hana fyrir þig?
*** Ég var smá stund að gera mér grein fyrir spurningunni ***
Ég: Opna kók í dós?
Ég: Já, ég ætla að fá eina kók í dós
Afgreiðslustúlkan: Viltu að ég opni hana fyrir þig?
*** Ég var smá stund að gera mér grein fyrir spurningunni ***
Ég: Opna kók í dós?
Eftir smá fyrirvelting fattaði hún að ég hafði beðið um kók í dós en ekki gleri, varð vandræðaleg og fór að hlæja. Ég get vel ímyndað mér að henni hafi liðið mjög kjánalega við þetta. Þetta var samt bráðfyndið.
Eftir að ég var búinn að vinna uppi í húsi og var á heimleið ákvað ég að fá mér eitthvað að borða og skellti mér aftur í Olís bílalúguna. Þar hitti ég sömu stelpuna aftur og bað ég bara um samloku, en þar sem það var ekki til sinnepssósa pantaði ég mér ostborgara og kók í dós - og bað hana sérstaklega um að opna ekki dósina.
Á meðan ég beið eftir hamborgaranum ákvað ég að segja henni að hún gæti lesið þetta á blogginu mínu, og sagði ég henni það. En þá sagðist hún hafa vitað af blogginu mínu. Það kom mér mjög á óvart að einhver ókunnug afgreiðslustúlka í Olís vissi um bloggsíðuna mína, en eftir smá fyrirveltingar og spurningar, komst ég að því að þetta var frænka mín sem ég hef ekki hitt í mörg mörg ár.
Skemmtilegt nokk.
Athugasemdir (

