Ótímabærar barneignir?
Skrifað föstud. 24. ágúst 2007 - 21:07Það er að vísu enginn sem getur sagt um það hvenær tímabært er að eignast börn, þó það séu að vissu leyti til sterkar skoðanir um það. Þetta er bara smá pæling hjá mér út frá lífsleiknitíma sem ég var í, í morgun.
Það voru nokkrir þarna í tímanum sem voru einstæðir foreldrar, en enginn var með aðilanum sem þau eignuðust barnið með. Hvað segir þetta okkur? Að fólk sé að eignast börn of snemma, ekki satt?
Ég er nú ekki sérfróður um þetta en ég hef rétt á mínum skoðunum og þær eru að fólk sé að eignast börn allt of snemma í lífinu. Það er allt of mikið af einstæðum foreldrum til.
Fólk eignast barn áður en það trúlofast eða giftist og endar svo með að hætta saman, þannig það endar annað hvort þannig að annað hvor aðilinn fær forræðið yfir barninu eða þá að þau fá jafnt forræði, og þá verða þau að skiptast á með að hafa barnið.
Ég ætla nú ekki út í neinar persónulegar skoðanir hvað varðar fóstureyðingar, en það er nú oftast kvenmaðurinn sem kýs að fara ekki í fóstureyðingu og eiga þess í stað barnið. Karlinn ræður engu um það og endar hann með að þurfa að borga meðlag allt að 18 ára aldri barnsins. En þetta er víst allt hans sök, þar sem hann hefði bara átt að passa sig betur, ekki satt?
Rangt! Mér finnst það vera jafnt konunnar og karlsins að axla ábyrgðina, en ekki bara á annan bóginn. It takes two to tango!
Það var hins vegar stelpa með mér í tímanum, sem var ekki mikið eldri en ég, og hún átti þrjú börn. Eitt var 9 ára, eitt 6 ára og ég man ekki hvað þriðja var gamalt. Mér finnst mjög gott hjá henni að drífa sig í skóla svo hún geti orðið eitthvað í framtíðinni, en það er örugglega ekki auðvelt þegar maður er einstæð þriggja barna móðir.
Hvað er svona fólk að hugsa? Ég ætla rétt að vona að þetta hafi verið allt með sama gaurnum og að þau séu nýhætt saman.
En þetta er mín skoðun. Mér finnst fólk vera að drífa sig allt of mikið í að eignast börn, og m.a.s. áður en þau trúlofast/giftast. What's the rush?
Ég vildi glaður geta skrifað meira í þessa pælingu en ég verð bara að drífa mig í vinnuna. En það býr svo miklu meira á bakvið þessa pælingu, en þið náið vonandi því sem ég er að reyna að koma á framfæri.
Það voru nokkrir þarna í tímanum sem voru einstæðir foreldrar, en enginn var með aðilanum sem þau eignuðust barnið með. Hvað segir þetta okkur? Að fólk sé að eignast börn of snemma, ekki satt?
Ég er nú ekki sérfróður um þetta en ég hef rétt á mínum skoðunum og þær eru að fólk sé að eignast börn allt of snemma í lífinu. Það er allt of mikið af einstæðum foreldrum til.
Fólk eignast barn áður en það trúlofast eða giftist og endar svo með að hætta saman, þannig það endar annað hvort þannig að annað hvor aðilinn fær forræðið yfir barninu eða þá að þau fá jafnt forræði, og þá verða þau að skiptast á með að hafa barnið.
Ég ætla nú ekki út í neinar persónulegar skoðanir hvað varðar fóstureyðingar, en það er nú oftast kvenmaðurinn sem kýs að fara ekki í fóstureyðingu og eiga þess í stað barnið. Karlinn ræður engu um það og endar hann með að þurfa að borga meðlag allt að 18 ára aldri barnsins. En þetta er víst allt hans sök, þar sem hann hefði bara átt að passa sig betur, ekki satt?
Rangt! Mér finnst það vera jafnt konunnar og karlsins að axla ábyrgðina, en ekki bara á annan bóginn. It takes two to tango!
Það var hins vegar stelpa með mér í tímanum, sem var ekki mikið eldri en ég, og hún átti þrjú börn. Eitt var 9 ára, eitt 6 ára og ég man ekki hvað þriðja var gamalt. Mér finnst mjög gott hjá henni að drífa sig í skóla svo hún geti orðið eitthvað í framtíðinni, en það er örugglega ekki auðvelt þegar maður er einstæð þriggja barna móðir.
Hvað er svona fólk að hugsa? Ég ætla rétt að vona að þetta hafi verið allt með sama gaurnum og að þau séu nýhætt saman.
En þetta er mín skoðun. Mér finnst fólk vera að drífa sig allt of mikið í að eignast börn, og m.a.s. áður en þau trúlofast/giftast. What's the rush?
Ég vildi glaður geta skrifað meira í þessa pælingu en ég verð bara að drífa mig í vinnuna. En það býr svo miklu meira á bakvið þessa pælingu, en þið náið vonandi því sem ég er að reyna að koma á framfæri.
Athugasemdir (

