American Idol
Skrifað fimmtud. 27. mars 2008 - 02:38Það er eitthvað við þessa þætti sem fær mig til að horfa á þá. Ég horfi nú ekki alveg frá byrjun seríunnar til enda, heldur horfi ég á fyrstu þættina og svo síðustu. Ég sleppi flest öllu í miðjunni, þar sem stóri niðurskurðurinn finnst mér vera leiðinlegastur. Svo þegar einn dettur út í hverjum þætti byrja ég að horfa aftur.

Mér finnst skemmtilegt að horfa á fólkið, sem heldur að það sé næsta stjarna Ameríku, og svo gerir það sig bara að eintómu fífli með því að kunna engan veginn að syngja. Þetta fólk heldur þessum þætti svolítið uppi hvað varðar hvað hann er vinsæll. Ég þekki engan á mínum aldri sem horfir á þetta, nema bara rétt í byrjunina þegar fólk er að gera sig að fífli.
En svo í enda seríunnar byrja ég að horfa aftur og fylgjast með hver verður næsta stjarna Ameríku. Þessi þáttur svínvirkar, hvað varðar stjörnuleit, það þarf enginn að segja mér neitt annað. Fólk verður að stjörnum eftir þessa þætti, þó það lendi ekki í topp 10 hópnum. Annað má hins vegar segja um íslenska idolið, sem hafa verið stór mistök frá upphafi til enda.
Ég er m.a.s. það djúpt sokkinn í þessa þætti núna að ég á minn uppáhalds keppanda sem ég held með á hverju mánudagskvöldi. Sjáið þið ekki fyrir ykkur mig spenntan fyrir framan kassann með popp og kók á hverju einasta mánudagskvöldi? Hehe, það er sjón að sjá, en foreldrar mínir eru líka spenntir yfir þessu þannig ég horfi á þetta með þeim.
Uppáhalds keppandinn minn er án efa David Cook. Hann er rokkari og er víst í hljómsveit, en hver einasti flutningur hjá honum er geðveikur! Síðast tók hann Day Tripper í Bítlaviku, en þegar allir skitu langt upp á bak, rúllaði hann þessu gjörsamlega upp. Hann er lang bestur þarna, og ef hann vinnur ekki, missi ég álit á þessari keppni.
Hér fyrir neðan er flutningur hans á Day Tripper með Bítlunum. Stórkostlegt, alveg hreint!
Svo hér fyrir neðan er flutningur hans á laginu Hello eftir Lionel Richie. Honum tekst rosalega vel að rokka lög upp.

Mér finnst skemmtilegt að horfa á fólkið, sem heldur að það sé næsta stjarna Ameríku, og svo gerir það sig bara að eintómu fífli með því að kunna engan veginn að syngja. Þetta fólk heldur þessum þætti svolítið uppi hvað varðar hvað hann er vinsæll. Ég þekki engan á mínum aldri sem horfir á þetta, nema bara rétt í byrjunina þegar fólk er að gera sig að fífli.
En svo í enda seríunnar byrja ég að horfa aftur og fylgjast með hver verður næsta stjarna Ameríku. Þessi þáttur svínvirkar, hvað varðar stjörnuleit, það þarf enginn að segja mér neitt annað. Fólk verður að stjörnum eftir þessa þætti, þó það lendi ekki í topp 10 hópnum. Annað má hins vegar segja um íslenska idolið, sem hafa verið stór mistök frá upphafi til enda.
Ég er m.a.s. það djúpt sokkinn í þessa þætti núna að ég á minn uppáhalds keppanda sem ég held með á hverju mánudagskvöldi. Sjáið þið ekki fyrir ykkur mig spenntan fyrir framan kassann með popp og kók á hverju einasta mánudagskvöldi? Hehe, það er sjón að sjá, en foreldrar mínir eru líka spenntir yfir þessu þannig ég horfi á þetta með þeim.
Uppáhalds keppandinn minn er án efa David Cook. Hann er rokkari og er víst í hljómsveit, en hver einasti flutningur hjá honum er geðveikur! Síðast tók hann Day Tripper í Bítlaviku, en þegar allir skitu langt upp á bak, rúllaði hann þessu gjörsamlega upp. Hann er lang bestur þarna, og ef hann vinnur ekki, missi ég álit á þessari keppni.
Hér fyrir neðan er flutningur hans á Day Tripper með Bítlunum. Stórkostlegt, alveg hreint!
Svo hér fyrir neðan er flutningur hans á laginu Hello eftir Lionel Richie. Honum tekst rosalega vel að rokka lög upp.
Athugasemdir (

