Heitast í Feb:
Engin færslaNýjasta greinin:
Besta vírusvörnin: Ágúst 2010Nýjasti kóðinn:
Athugasemdir:
alexander: frábært
...
solveig: hvar fæst þessi og á...
Gaui: Samhryggist!...
Gaui: Hahahaha djöfull er gaman að...
Ég les:
Deila á FacebookTímasóun í ræktinni & matur
Skrifað miðvikud. 2. apríl 2008 - 02:04
Já, það verður að segjast eins og er. Ég fór í dag í World Class með Björgvini. Við tókum vel á því, þetta var sem sagt annar dagurinn sem ég tók efri líkamann. Mér er alveg illt núna. 
Þegar við vorum að verða búnir með tímann okkar ákváðum við að vera í 140 mínútur í stað 70 og fá 4 mætingar í stað 2, þar sem við áttum hvort sem er eftir að gera nokkrar æfingar.
Þegar 10 mínútur voru eftir af 140 mínútunum ákváðum við að taka því bara rólega á lokasprettinum og fórum því bara að labba á hlaupabrettinu.
Stuttu seinna kemur Halla Karen, íþróttakennarinn okkar, til okkar og segist ætla að merkja við okkur þar sem við værum löngu búnir með 70 mínúturnar. Þá segjumst við ætla að vera í 70 mínútur í viðbót til þess að fá auka 2 mætingar, en þá segir hún að það sé bara hægt að fá 2 mætingar í einu, en okkur sé velkomið að vera lengur. Svipurinn sem spratt upp á okkur Björgvini við þetta var óborganlegur en síðan dóum við öll úr hlátri.
Við vorum sem sagt búnir að vera klukkutíma lengur en við þurftum að vera - til einskis! Þetta var samt svolítið fyndið, það verður að segjast.
Eftir þetta fór ég heim og talaði við Jökul. Við vorum báðir á sama máli um að vera ógeðslega hungraðir, þannig ég stakk upp á því að við færum og fengjum okkur að borða. Hann vildi þá að við myndum panta mat á Asía sem take away og borða hann heima hjá mér. Mér leist nú bara vel á það, fyrir utan biðina eftir matnum, þar sem hann þurfti að keyra niður í vinnuna sína, panta matinn, vinna í sirka klukkutíma, sækja matinn og keyra svo heim. Þetta var góður einn og hálfur tími, en biðin var vel þess virði!
Svona hljómaði rétturinn sem við pöntuðum okkur...
En svona leit þetta allt saman út...
Þegar við vorum að verða búnir með tímann okkar ákváðum við að vera í 140 mínútur í stað 70 og fá 4 mætingar í stað 2, þar sem við áttum hvort sem er eftir að gera nokkrar æfingar.
Þegar 10 mínútur voru eftir af 140 mínútunum ákváðum við að taka því bara rólega á lokasprettinum og fórum því bara að labba á hlaupabrettinu.
Stuttu seinna kemur Halla Karen, íþróttakennarinn okkar, til okkar og segist ætla að merkja við okkur þar sem við værum löngu búnir með 70 mínúturnar. Þá segjumst við ætla að vera í 70 mínútur í viðbót til þess að fá auka 2 mætingar, en þá segir hún að það sé bara hægt að fá 2 mætingar í einu, en okkur sé velkomið að vera lengur. Svipurinn sem spratt upp á okkur Björgvini við þetta var óborganlegur en síðan dóum við öll úr hlátri.
Við vorum sem sagt búnir að vera klukkutíma lengur en við þurftum að vera - til einskis! Þetta var samt svolítið fyndið, það verður að segjast.
Eftir þetta fór ég heim og talaði við Jökul. Við vorum báðir á sama máli um að vera ógeðslega hungraðir, þannig ég stakk upp á því að við færum og fengjum okkur að borða. Hann vildi þá að við myndum panta mat á Asía sem take away og borða hann heima hjá mér. Mér leist nú bara vel á það, fyrir utan biðina eftir matnum, þar sem hann þurfti að keyra niður í vinnuna sína, panta matinn, vinna í sirka klukkutíma, sækja matinn og keyra svo heim. Þetta var góður einn og hálfur tími, en biðin var vel þess virði!
Svona hljómaði rétturinn sem við pöntuðum okkur...
- Djúpsteiktur humar eða rækjur með súrsætri sósu
- Nautakjöt í ostrusósu
- Pönnusteiktur kjúklingur með blönduðu grænmeti og samblasósu
- Léttsteikt lambakjöt með blaðlaukum og sesamsósu
- Pönnusteikt svínakjöt í sterk-súrri sósu
- Soðin hrísgrjón og salat
En svona leit þetta allt saman út...
Mikill matur, já!
Athugasemdir (