Deila á Facebook
« Helgin - hálf vinnuhelgi | Aðalsíða | Helgin - frítt inn á Sálarball! »

Mamma í flugvélinni
Skrifað fimmtud. 17. apríl 2008 - 00:27
athugasemdir skrifaðar - toppur / botn
Mamma var að segja mér sögu áðan frá því þegar hún var á leiðinni frá Danmörku til Íslands um daginn. Þetta er kannski ekki fyndin saga, en fyndið hvað þessi manneskja í sögunni er þroskaheft.

Mamma var sem sagt nýkomin um borð í flugvélina og settist í sætið sitt. Svo ákvað hún að leggja sig og setti bakið niður til að sofna. Eftir smá stund hrekkur hún upp við að einhver er að sparka á fullu í sætið hjá henni. Hún snýr sér við og sér stelpu sem situr öfug á hnjánum í sætinu og er að taka myndir fyrir aftan.

Mamma ákvað að halda ró sinni en ákvað að láta manneskjuna vita að hún væri að sparka á fullu í sætið hennar, þannig hún teygir sig og pikkar aðeins í öxlina á stelpunni, og biður hana um að hætta þessu þar sem hún er að reyna að leggja sig. Mamma hélt alveg ró sinni og sagði þetta á mjög rólegan, vingjarnlegan og yfirvegaðan hátt, en þá brjálast stelpan og hellir yfir greyið mömmu fúlyrðum um hversu frek hún væri og hversu mikil herfa, norn og hex, og hvaðeina.

Mamma ákvað þá bara að biðjast afsökunar, réttir sætið upp og heldur áfram að sofa. Eftir það nær mamma ekkert að sofna og heyrir stelpuna vera að tala um sig sem freku herfuna og gaf henni gælunafnið Lúlla. Mamma þóttist bara vera sofandi og lét þetta ekkert á sig fá, en fann fyrir því að stelpan var byrjuð að fikta í hárinu á henni og takandi myndir af henni á meðan hún var sofandi. Mamma hélt bara áfram að þykjast vera sofandi.

Eftir að mamma kemur á flugvöllinn fer hún á klósettið og um leið og hún fer inn í básinn heyrir hún helling af stelpum koma inn og heyrir þessa viðkomandi stelpu vera að tala um sig og hversu mikil frekja "þessi gamla herfa" var í vélinni, þannig mamma ákvað að standa upp, og um leið og hún gékk út úr básnum benti stelpan á hana og hrópaði: "Þarna er hún!".

Stelpan labbaði upp að mömmu og reif í kápuna hennar, en þá sagði mamma: "Ég vona bara að þú missir ekki af djamminu í kvöld", þar sem stelpan var svolítið vel í því, og þá varð hún alveg brjáluð og byrjaði að rífa kjaft á fullu.

Mamma, alveg hin rólegasta, labbar út eftir að vinkonur stelpunnar róa stelpuna og láta hana sleppa henni. Svo seinna kemur ein vinkona stelpunnar og biðst innilegrar afsökunar á vinkonu sinni.

Þessi saga var í boði mömmu. Merkilegt hvað fólk getur verið þroskaheft, en svo er gott fólk inn á milli með hausinn í lagi, eins og stelpan sem kom og baðst afsökunnar.




Athugasemdir ():