Heitast í Feb:
Engin færslaNýjasta greinin:
Besta vírusvörnin: Ágúst 2010Nýjasti kóðinn:
Athugasemdir:
alexander: frábært
...
solveig: hvar fæst þessi og á...
Gaui: Samhryggist!...
Gaui: Hahahaha djöfull er gaman að...
Ég les:
Deila á FacebookÞjóðhátíð & Danmörk
Skrifað föstud. 8. ágúst 2008 - 04:33
Þið verðið að afsaka en það mun ekki koma neitt rosalegt blogg fyrir þessa Þjóðhátíð sem var að líða, þar sem ég er búinn að vera rúmliggjandi í veikindum alveg frá því ég kom til landsins.
Ég skellti mér allavega á Þjóðhátíð núna á fimmtudaginn síðasta með vinum mínum. Þeir sem mættu voru: Ég, Elli, Gummi, Jökull, Helgi, Andri, Ægir, Palli, Hjalti og Gaui bro. Svo voru Hreiðar, Arnar, Benni, Orri, ofl. þarna sem bættust í hópinn.
Áður en ég fór var ég svolítið smeykur um að þetta yrði bara peningaplokk dauðans og að ég hefði ekki neitt gaman af þessu, en ég hafði alrangt fyrir mér. Þetta er án efa skemmtilegasta útilega sem ég hef farið í. Vissulega peningaplokk en algjörlega allra peninganna virði!
Ég fer samt aldrei aftur með þessum ógeðisdalli sem ber heitið Gubbólfur. Þessir þrír klukkutímar sem það tók að sigla til Eyja voru lengstu þrír tímar sem ég hef á ævinni upplifað. Sem betur fer náði ég að sofna smá, þó það hafi ekki verið mikið.
Veðrið var í heildina ágætt, þó það hafi rignt aðeins á fimmtudeginum og svo á sunnudeginum, en tjaldið okkar Ella brotnaði á föstudagsnóttinni í storminum sem skall yfir okkur. Það kom okkur mjög á óvart að svona stangir gætu brotnað svona, en það er víst allt hægt.
Uppistandararnir voru æðislegir og Páll Óskar þá fremst í flokki. Þar á eftir komu Magni, Hreimur og Bubbi. Ég verð nú bara að segja að Árni Johnsen kom mér rosalega á óvart en ég hef aldrei á ævinni þráð jafn heitt og þarna að rafmagnið hefði farið, þar sem það var eintóm kvöl og pína að hlusta á þennan mann og virtist hann aldrei ætla að hætta!
Svo fékk ég bara illt í magann þegar hann tók "Lífið er yndislegt". Guð minn almáttugur. Brekkusöngurinn var án nokkurs vafa það leiðinlegasta við Þjóðhátíð. En stemmningin bætti þetta mikið upp, að vera með vinunum í brekkunni, sötrandi bjór og syngjandi með.
Þetta var samt æðislegt allt saman. Maður fór náttúrulega ekkert að sofa fyrr en kl 8 um morguninn sirka og vaknaði svo ekkert aftur fyrr en kl 4 um daginn, og byrjaði þá bara að drekka strax aftur. Svo skellti maður sér daglega á Pizza 67 sem var án efa vinsælasti staðurinn þarna.
En á mánudeginum ætlaði pabbi að fljúga með mig til Reykjavíkur, en þar sem vélin hans var komin fram yfir skoðun fékk hann son vinar síns til að fljúga með mig til baka. Það var bara geðveikt að þurfa ekki að fara aftur með þessum ógeðisdalli og svo gott að koma heim.
Ég sé ykkur í brekkunni á næsta ári - klárlega!
En allavega, ég er að fara til Danmerkur núna eftir nokkra tíma, þannig ég ætla að kveðja ykkur. Ég kem heim 17. ágúst og kem þá með einhverja djúsí ferðasögu fyrir ykkur.
Segjum þetta ágætt í bili.
Ég skellti mér allavega á Þjóðhátíð núna á fimmtudaginn síðasta með vinum mínum. Þeir sem mættu voru: Ég, Elli, Gummi, Jökull, Helgi, Andri, Ægir, Palli, Hjalti og Gaui bro. Svo voru Hreiðar, Arnar, Benni, Orri, ofl. þarna sem bættust í hópinn.
Elli og ég hressir á Þjóðhátíð
Áður en ég fór var ég svolítið smeykur um að þetta yrði bara peningaplokk dauðans og að ég hefði ekki neitt gaman af þessu, en ég hafði alrangt fyrir mér. Þetta er án efa skemmtilegasta útilega sem ég hef farið í. Vissulega peningaplokk en algjörlega allra peninganna virði!
Ég fer samt aldrei aftur með þessum ógeðisdalli sem ber heitið Gubbólfur. Þessir þrír klukkutímar sem það tók að sigla til Eyja voru lengstu þrír tímar sem ég hef á ævinni upplifað. Sem betur fer náði ég að sofna smá, þó það hafi ekki verið mikið.
Veðrið var í heildina ágætt, þó það hafi rignt aðeins á fimmtudeginum og svo á sunnudeginum, en tjaldið okkar Ella brotnaði á föstudagsnóttinni í storminum sem skall yfir okkur. Það kom okkur mjög á óvart að svona stangir gætu brotnað svona, en það er víst allt hægt.
Uppistandararnir voru æðislegir og Páll Óskar þá fremst í flokki. Þar á eftir komu Magni, Hreimur og Bubbi. Ég verð nú bara að segja að Árni Johnsen kom mér rosalega á óvart en ég hef aldrei á ævinni þráð jafn heitt og þarna að rafmagnið hefði farið, þar sem það var eintóm kvöl og pína að hlusta á þennan mann og virtist hann aldrei ætla að hætta!
Svo fékk ég bara illt í magann þegar hann tók "Lífið er yndislegt". Guð minn almáttugur. Brekkusöngurinn var án nokkurs vafa það leiðinlegasta við Þjóðhátíð. En stemmningin bætti þetta mikið upp, að vera með vinunum í brekkunni, sötrandi bjór og syngjandi með.
Þetta var samt æðislegt allt saman. Maður fór náttúrulega ekkert að sofa fyrr en kl 8 um morguninn sirka og vaknaði svo ekkert aftur fyrr en kl 4 um daginn, og byrjaði þá bara að drekka strax aftur. Svo skellti maður sér daglega á Pizza 67 sem var án efa vinsælasti staðurinn þarna.
En á mánudeginum ætlaði pabbi að fljúga með mig til Reykjavíkur, en þar sem vélin hans var komin fram yfir skoðun fékk hann son vinar síns til að fljúga með mig til baka. Það var bara geðveikt að þurfa ekki að fara aftur með þessum ógeðisdalli og svo gott að koma heim.
Ég sé ykkur í brekkunni á næsta ári - klárlega!
En allavega, ég er að fara til Danmerkur núna eftir nokkra tíma, þannig ég ætla að kveðja ykkur. Ég kem heim 17. ágúst og kem þá með einhverja djúsí ferðasögu fyrir ykkur.
Segjum þetta ágætt í bili.
Athugasemdir (