Deila á Facebook
« Gamlir þættir í nýjum búningum | Aðalsíða | User-Agent String History »

Sálin á Broadway
Skrifað laugard. 6. september 2008 - 21:14
athugasemdir skrifaðar - toppur / botn
Jæja, ég ætla aðeins að reyna að bæta mig í blogginu, þar sem ég er ekki búinn að vera duglegastur í því undanfarið.

Gærkvöldið byrjaði á því að ég fór og sótti Failboy John (Svenna) upp í HR þar sem hann var á einhverju nördamóti.

Eftir það fórum við bara heim til mín, en komum fyrst við á Aktu Taktu þar sem ég fékk mér gómsætan bacon borgara ógeðslegan BBQ borgara. Hún lét mig sem sagt fá vitlausa pöntun. Það má hafa verið viljandi út af því að við Svenni blöstuðum Infinity með galopinn gluggann fyrir utan lúguna. En stelpan var sæt þannig ég fyrirgef henni.

Eftir að ég hafði klárað borgarann og sótt áfengið mitt heim fórum við yfir til Grétars, þar sem strákarnir allir voru; Grétar, Gummi, Gaui bro, Jökull, Jónas, Steini, Jón, Palli og Snævar.

Við slöppuðum bara aðeins af heima hjá Grétari, að drekka, borðtennis, snóker, fótboltaspilið, spiluðum á trommurnar og höfðum bara gaman.

Svo þegar við ákváðum að fara niður í bæ kom Ella systir mín og sótti mig. Það var ekki pláss fyrir alla þannig Grétar ákvað að taka taxa með Gumma og Gaua bro.

Þegar við komum á Broadway hitti ég Óla, sem er að vinna með mér á Kringlukránni, og fórum við bara strax á barinn og fengum okkur í glas.

Það var bara ágætt á Broadway, þó það hefði verið miklu meira af börnum en ég hafði búist við. En þetta var nú nýnemaball þannig það var nú ekki við neinu öðru að búast.

Ég hitti Hönnu frænku mína, sem ég er ekki búinn að hitta lengi, og á meðan við vorum úti að reykja kom einhver stelpa að mér og sagðist hafa séð myndband af mér vera að syngja í einhverri keppni. Svo fór hún að spyrja hvort ég væri búinn að gefa eitthvað út og hvort ég ætlaði að gera það. Hehe, fyndið. Hanna hætti ekki að segja við hana hvað ég væri mikill fengur og hrifsaði svo af mér símann, fór með stelpunni í burtu og skrifaði númerið hennar í símann minn (og eflaust mitt í hennar). Maður fær greinilega ekki að ráða miklu mikið lengur.

En kvöldið var bara ágætt, fyrir utan eitt. Þegar ég var að fara af Broadway ætlaði ég að sækja jakkann minn. Því miður var síðasta talan á fatamiðanum mínum svo óskýr að við vissum ekki hvort það stæði 343 eða 348, en hún leitaði á báðum stöðunum en fann ekki jakkann. Hún bað mig um að bíða, en ég sagði henni að taxinn væri að bíða eftir mér. Hún sagðist ekkert geta gert.

Ég talaði við einhverja konu sem réð þarna, en hún sagðist heldur ekkert geta gert. Ég fór samt fram á það að ég fengi að labba einn hring þarna þar sem þetta væru jú þeirra mistök.

Ég labbaði einn hring og eftir að ég var búinn að leita á síðustu slánni, sá ég jakkann liggjandi á borðinu hjá einhverjum strák sem var að sækja. Ég spurði strákinn hvort hann ætti þennan jakka, en hann svaraði neitandi, þannig ég tók jakkann og sagði þeim að þetta væri jakkinn minn. Þá fór konan eitthvað að afsaka sig og pikkaði í stelpuna sem var að afgreiða og spurði hvað jakkinn væri að gera liggjandi þarna. Þá sagði hún að jakkinn hefði verið á sömu slá og hjá stráknum sem var að sækja hinn jakkann. Ég bara eitthvað, já ok flott, bless, góða nótt.

Mér finnst þetta alveg til skammar. Fólk er í vinnu við að halda utan um flíkur manns og svo gerist svona. Þar að auki er flíkin manns ekki í neinni ábyrgð, en ég komst að því þegar konan benti mér á það á miðanum mínum. Ég las eitthvað skilti sem hékk þarna á veggnum og þar stóð bara að lausar eigur væru ekki í ábyrgð, en svo stóð á miðanum að flíkurnar væru ekki í neinni ábyrgð.

Til hvers er maður eiginlega að láta geyma flíkurnar sínar? Getur maður ekki alveg eins látið þær bara á einhver stólbök þarna, þar sem það skiptir hvort sem er ekki máli. Alveg til háborinnar skammar!

En allavega, eftir Broadway fórum við niður í bæ, þar sem ég hitti Danna og Jóa. Ég var með þeim báðum í grunnskóla en Danni var með mér í bekk alveg frá byrjun.

Við skelltum okkur svo á Hressó, þar sem ég hitti helling af fólki, þ.á.m. Kamil, en ég hef ekki hitt hann mjög lengi. Gaman að hitta hann eftir allan þennan tíma.

Eftir að allir staðir bæjarins lokuðu röltum við eitthvað og komum auga á Júlla. Við heilsuðum honum og spjölluðum aðeins við hann, en eftir stutta stund kom einhver Pólverji og lagði við hliðina á okkur og bauð okkur far, þannig við þáðum það bara og fórum heim.

Já já, fínt kvöld. Ég tók líka nokkrar myndir um kvöldið sem ég kem til með að henda inn fljótlega. Ég ætla aftur með myndavélina niður í bæ í kvöld til að taka fleiri myndir og svo hendi ég þeim öllum inn.

Planið í kvöld er svo að fara í eitthvað partý hjá kærustunni hans Svenna og svo bara eitthvað niður í bæ. Við segjum þetta bara ágætt í bili.



Athugasemdir ():